dvd en web E.T. in zijn charmante, krakkemikkige glorie

E.T. The Extra-Terrestrial.

Regie: Steven Spielberg.

E.T. is dertig jaar oud. Dat is voor studio Universal, die dit jaar zijn honderdjarige bestaan viert, en regisseur Steven Spielberg aanleiding om de film uit te brengen in een superieure dvd-editie die zowel een blu-ray schijf herbergt als de ‘gewone’ dvd. Het originele cameranegatief werd hiervoor in zeer hoge resolutie (4K) gescand en vervolgens digitaal bewerkt. Hierbij was het uitgangspunt terug te keren naar de film zoals hij in 1982 in de bioscopen draaide, niet de versie die voor de twintigste verjaardag uitkwam. Gelukkig maar. Tien jaar geleden vervalste Spielberg de filmgeschiedenis door E.T. met een zogenaamde ‘verbeterde’ (‘enhanced’) editie. Hij voegde twee extra scènes toe, bewerkte op digitale wijze de mechanische effecten en gezichtsuitdrukkingen van E.T. en verving in enkele scènes de pistolen en geweren van de politie door walkietalkies. Het was immers 2002, vlak na 9/11: een grimmige tijd. Dus wijzigde hij toen ook het woord ‘terrorist’ door ‘hippie’ in de door moeder Mary op Halloween uitgesproken zin: „You’re not going out dressed like a terrorist.”

Tien jaar later geeft Spielberg toe dat hij fout zat. Hij beseft dat de soms wat krakkemikkige speciale effecten waarover hij tien jaar geleden nog ongelukkig was, simpelweg de technologische stand van zaken uit een bepaalde tijd weergeven. E.T. werd immers gemaakt in 1982, in een predigitaal tijdperk. Dat de scènes waarin Elliott en E.T. door de lucht vliegen dertig jaar later niet helemaal state of the art meer zijn, is alleen maar charmant.

Bovendien gaat het niet om effecten. Het kloppend hart van de film is Elliotts symbiotische verstandhouding met het goedaardige buitenaardse wezentje. Een schattige alien die niet alleen Elliott en zijn familie inpakt en vertedert. Ook de kijker wil niet dat hij terugkeert naar zijn thuisplaneet.

Net als Elliott was Spielberg een jongetje dat leed onder de scheiding van zijn ouders, een autobiografisch gegeven dat van E.T. misschien wel Spielbergs meest persoonlijke film maakt en dat voel je aan alles. Los daarvan is E.T. ook het verhaal van een op aarde terugkerende Messias met helende krachten die iedereen een beter mens maakt. Zelfs de eerst nog dreigende NASA-man met de rinkelende sleutelbossen kijkt in de ontroerende climax vol verwondering naar de hemel.

    • André Waardenburg