Waarom Obama altijd grijze of blauwe pakken draagt (en drie andere longreads)

Obama verlaat een militair vliegtuig op Dover Air Force Base in Indiana. Het vliegtuig vervoerde 18 lichamen van Amerikaanse soldaten die om het leven kwam in Afghanistan. Foto AFP / Saul Loeb

Nrc.nl maakt iedere zondag een selectie van de beste longreads, lange artikelen die op internet staan. Speciaal voor de lange verkiezingsdag (en nacht) ook vandaag een selectie met het beste leesmateriaal. Uiteraard over Obama, Romney en de campagne.

Waarom Obama alleen maar grijze of blauwe pakken draagt


Een van de meeste spraakmakende artikelen over de zittende president kwam een 1,5 maand geleden van de hand van Vanity Fair-journalist Michael Lewis. Hij volgde Obama zes maanden lang op de voet. Het artikel geeft een inkijkje in het leven van een president. Een leven dat van 07.00 uur ‘s ochtends tot diep in de nacht volgepland is en bestaat uit het maken van keuzes. Daarom draagt Obama ook alleen maar grijze of blauwe pakken. Aangezien hij al genoeg beslissingen moeten nemen probeert hij alle alledaagse keuzes tot een minimum te beperken.

Many if not most of his decisions are thrust upon the president, out of the blue, by events beyond his control: oil spills, financial panics, pandemics, earthquakes, fires, coups, invasions, underwear bombers, movie-theater shooters, and on and on and on. They don’t order themselves neatly for his consideration but come in waves, jumbled on top of each other. “Nothing comes to my desk that is perfectly solvable,” Obama said at one point. “Otherwise, someone else would have solved it. So you wind up dealing with probabilities. Any given decision you make you’ll wind up with a 30 to 40 percent chance that it isn’t going to work. You have to own that and feel comfortable with the way you made the decision. You can’t be paralyzed by the fact that it might not work out.” On top of all of this, after you have made your decision, you need to feign total certainty about it. People being led do not want to think probabilistically.

Lees het hele artikel van Michael Lewis op de site van Vanity Fair. (13.000 woorden)

Waarom Romney altijd zo stijfjes overkomt


Over Mitt Romney is de afgelopen maanden veel geschreven. Over zijn vader, die ooit een gooi deed naar het presidentschap. Over zijn periode in Franrijk, waar hij een mormoonse missionaris was. Over zijn private equity-bedrijf Bain Capital en over het succes dat hij boekte met de Olympische Winterspelen in Salt Lake City.

The New Yorker plaatste begin vorige maand een uitgebreid profiel over de uitdager van Obama, waarin nogmaals duidelijk wordt hoeveel moeite Romney heeft met het bereiken van ‘de gewone man’.

“Romney is a creature of two realms that he evidently believes American society doesn’t understand, and that have been the frequent object of hostility: his church, and the corner of business where he has spent his career. He combines an utter confidence in his ability to fix anything with an utter lack of confidence in his ability to explain to people what he intends to do, which is why he appears so stiff and so unspecific in talking about his prospective Presidency. Even Romney’s friends and business associates find him guarded. He doesn’t give anybody, except his immediate family, access to his emotional life. He has the caution of a crown prince who has always been intensely aware of the demands imposed by his destiny.”

Lees het hele artikel van Nicholas Lemann op de site van The New Yorker. (10.500 woorden)

Een blik op Amerika vanuit Donna’s Diner


Ohio is één van de swing states waar alle ogen op zijn gericht. The New York Times publiceerde onlangs een serie reportages vanuit Elyria, een stad met vijfenvijftigduizend inwoners. Of, om specifieker te zijn, vanuit Donna’s Diner in Elyria.

De clientèle van Donna’s – een diner zoals er duizenden van zijn in Amerika – kent de problemen van hedendaags Amerika. Eigenaresse Donna ziet de omzet vrijwel dagelijks teruglopen en vraagt zich af hoelang haar restaurant nog zal bestaan. Desondanks krijgt de American Football-ster van weleer, die worstelt met drugs, alcohol en stemmen in zijn hoofd, af en toe nog een gratis kopje koffie. De nieuwe burgemeester (BLT-sandwich met ei) zoekt manieren om de stad nieuw leven in te blazen, maar heeft geen idee waar te beginnen.

“It is where the recession and other issues of the day are lived as much as discussed. Where expectations for a certain lifestyle have been lowered and hopes for salvation through education and technology have been raised. Where the presidential nominees Barack Obama and Mitt Romney each hope that his plan for a way back will resonate with the Donna Doves, who try to get by in places like Elyria — where the American dream they talk about can sometimes seem like a tease.”

Lees de hele serie van Dan Berry bij The New York Times (vijf delen van ±2.500 woorden).

‘De rol van sport in de campagne wordt onderschat’


Obama speelt basketbal en golf. Romney heeft, naast het feit dat hij de Olympische Winterspelen in Salt Lake City heeft georganiseerd, een stuk minder met sport. “Wat ben je voor president als je regelmatig vier uur de tijd neemt voor een potje golf,” heeft de Republikein wel eens gezegd. Obama gebruikt sport juist regelmatig als metafoor in interviews en speeches. Dé manier om contact te maken met de Amerikaanse kiezer.

Op sportsite SB Nation wordt de rol van sport en de sportfan bij de verkiezingen onder de loep genomen. En die wordt volgens de auteur in het sportminnende land structureel onderschat.

“What we play, what we watch, what games and plays we talk about are ways of understanding us. Fans better understand a candidate when we know what he (or she) played, plays, follows, and likes about baseball, football, golf or any American sport. And on November 6 we’re going to the polls, millions of us. It turns out, in this tight race, they need us.”

Lees het hele artikel van van Richard Brodsky bij SB Nation (2.841 woorden).

Over deze rubriek

Op internet moeten teksten kort zijn, was jarenlang het devies. Mensen lazen namelijk geen lange artikelen van een beeldscherm; daar was het papier voor. Tegenwoordig is dat anders. Met de komst van de tablets en e-readers is van een scherm lezen aantrekkelijker geworden. Bovendien ontstonden diensten als Instapaper, Pocket (voorheen Read It Later) en Klip.me, waarmee je een artikel van een website kunt bewaren om later te lezen – en belangrijker: in een aantrekkelijke opmaak. Daarom selecteert nrc.nl elke zondag, wanneer je er de tijd voor kan nemen, een aantal van de beste ‘longreads’.

Zelf een mooie longread gelezen over de Amerikaanse verkiezingen? Geef je tip in de comments.