Abstracte dans tussen de nostalgische trams

Dans

How long is now van Conny Janssen Danst. Gezien: 3/11, herh. t/m 25/11. www.connyjanssendanst.nl ****

Een vrouw in een roodfluwelen jurk, helemaal alleen in de enorme ruimte van de oude tramremise Hillegersberg in Rotterdam: zulke beelden alleen al maken How long is now van Conny Janssen een plezier. De diepte, het industriële karakter, de oude tramwagons met nostalgie verwekkende reclameborden: prachtig. Bovendien is het element tijd, centraal in Janssens jongste werk, meteen prominent aanwezig.

In de choreografie is het thema abstracter weergegeven, bijvoorbeeld door het vele ‘terugkijken’ van de tien dansers (ruggen naar het publiek) en de ongewisheid van de toekomst (handen voor de ogen). Alle actie lijkt te bestaan in de geest van een man (Francesco Curci), een eenling die vaak toeschouwer is. We ervaren door zijn ogen: het raadsel van de vrouw manifesteert zich in onbegrijpelijke meisjescommunicatie, een raadselachtige, jongensvriendschap wordt rivaliteit, problematische relaties groeien in een emotioneel duet.

Jammer dat pas tegen het einde vaart in het stuk komt, en dat van de prachtige locatie alleen de oppervlakte wordt gebruikt. De wagons staan voornamelijk mooi te zijn. Steunpalen worden niet gebruikt, de rails nauwelijks. Begrijpelijk, want het stuk is oorspronkelijk gemaakt ‘op’ een machinefabriek in Vlissingen, maar enige aanpassing had gekund. Desondanks is het, mede dankzij de live-muziek van Alamo Race Track én een fleeceplaid, aangenaam toeven in de tramremise.