Zet dít eens op de cover

De covers van Nature en Science zijn zelden artistiek. Nederlandse fysici boden een cartoon aan Nature aan. Tevergeefs.

Redacteur Natuurwetenschappen

Een artikel in Nature of Science is een triomf voor elke wetenschapper, maar in het laboratorium dat ook nog de cover haalt, gaat zeker de kurk van de champagnefles. Of er is taart.

Hoe de race naar die cover verloopt, is het geheim van de bladen. Maar als je hem haalt, heb je in elk geval de juiste mix gevonden tussen toponderzoek en aantrekkelijk beeld. Alle lezers bladeren als eerste naar jouw verhaal. En een plaatje van de omslag gaat voortaan mee met subsidieaanvragen.

Alleen: wat is aantrekkelijk beeld? De artist impressions die nu vaak de cover sieren, zijn zelden artistiek te noemen. Denk aan dreigende plaatjes van zwarte gaten à la blockbuster Armageddon, denk aan neonkleurige impressies van elementaire deeltjes en DNA-sequenties, of een foto uit de elektronenmicroscoop in pasteltinten van wat ondefinieerbare cellen.

Fysici onder leiding van Allard Mosk van de Universiteit Twente trokken daarom de stoute schoenen aan. Ze vroegen de bekende Britse cartoonist Clive Goddard om een cartoon over hun werk te maken en stopten die bij hun onderzoeksartikel voor Nature, dat niet eerder een cartoon voorop plaatste.

Het artikel verschijnt woensdagavond, overmorgen dus. Er mag nu nog niet over het onderzoek worden geschreven. Alleen dat het voortborduurt op eerder werk waarin deze fysici dwars door eierschalen, verf en bloemblaadjes keken. En dat de cartoon de cover van Nature niet haalde.

Hoogleraar Ad Lagendijk werkte samen met Mosk en legde het contact met Goddard. „Mensen willen graag dat dingen met plaatjes worden uitgelegd”, schreef hij aan hoofdredacteur Philip Campbell van Nature. En: „Een cartoon blijft je altijd bij.”

Vergeefs. Maar ach, het onderzoek komt toch voorop, met zo’n artist impression. En de cartoon mocht van Clive Goddard alvast in de krant.