Wanhopig feestende jongeren in de West-Friese polder

Holland Doc: Het verdriet van West-Friesland. Ned. 2, 23.00 - 00.00 uur

„Dat polderen, dat hebben ze hier in West-Friesland uitgevonden (...) Samen oogsten, dat deed je met jong en oud, en daarna was het feesten. Dan kreeg je een biertje.” In twee zinnen geeft boer Arie Schouten de oorsprong aan van het drankprobleem in West-Friesland.

In de sobere IKON-documentaire, Het verdriet van West Friesland, gemaakt door regisseur en producent Leen van den Berg, vertellen jongeren over hun drank- en drugsverslavingen en depressies. Oorzaak voor de problemen: gebroken gezinnen, het gesloten karakter van de West-Fries, de groepsdwang en de drank die immer rijkelijk vloeit.

Rode draad door het verhaal is de zelfmoord van Stefan Bekkema, een twenner (twintiger) die in 2005 voor de trein sprong. Zijn gescheiden ouders en zussen komen aan het woord, duidelijk nog steeds vol verdriet en vragen.

De film geeft een krachtig beeld van het West-Friese platteland; met wanhopig feestende jongeren die op een paardenkar door de lege straten rijden. Opnieuw raakt boer Schouten, in wat typische bewoordingen, de kern: „Die grote vriendengroepen, tja, ze hebben vast wel samenhang…Het lijkt alsof ze allemaal verantwoordelijk zijn, maar doordat ze dat zijn, is niemand het.”

Pas aan het eind geeft Van den Berg summier de reden voor het maken van de documentaire. „Van 2003 tot 2012 hebben twaalf West-Friese jongeren zelfmoord gepleegd.” Iets meer feiten hadden zijn film nog sterker gemaakt.