Obama mist zwarte stem in Florida

USA. Florida. Miami. Basel Art Fair Miami Beach. 2004.[lF][lF]Contact email: New York : photography@magnumphotos.com Paris : magnum@magnumphotos.fr London : magnum@magnumphotos.co.uk Tokyo : tokyo@magnumphotos.co.jp Contact phones: New York : +1 212 929 6000 Paris: + 33 1 53 42 50 00 London: + 44 20 7490 1771 Tokyo: + 81 3 3219 0771 Image URL: http://www.magnumphotos.com/Archive/C.aspx?VP3=ViewBox_VPage&IID=29YL5341OX4D&CT=Image&IT=ZoomImage01_VForm ©Martin Parr / Magnum Photos

Sean Williams is de personificatie van het rotsvaste vertrouwen bij de Republikeinen dat Mitt Romney de presidentsverkiezingen in Florida (19 miljoen inwoners) zal winnen. Niet opzichtig corrupt, waar de snelst groeiende en intussen vierde deelstaat van Amerika berucht om is. Noch kantje boord, zoals in 2000. Maar echt. En dat in een staat waar Republikeinen met 4,2 miljoen geregistreerde kiezers – tegen 4,7 miljoen Democraten en 2,8 miljoen onafhankelijken – altijd iets extra’s moeten doen om stemmen te winnen, buiten hun bolwerken onder de grote (suiker- en vee-) boeren, de superrijken, de bejaarden die de kou zijn ontvlucht, de veteranen en de ondernemers in suburbania. Als een Williams op Romney stemt, kan het niet meer mis gaan. Williams is namelijk geen doorsneekiezer in de sunset state, waar burgers geen inkomstenbelasting hoeven te betalen en die Republikeinser wordt naarmate de oceaan dichterbij komt en waar de bevolking rijker en ouder wordt. Williams is een veertiger, accountant en ‘zwart’.

Vooral dat laatste is een opsteker voor de Grand Old Party. Ook voor de extremere Republikeinen in Florida, zoals vastgoedmagnaat Donald Trump, die een emotionele en soms onverholen raciale afkeer koesteren jegens Barack Obama. Met zijn keuze voor Romney is Williams een uitzondering in de Afro-Amerikaanse gemeenschap, die sinds Lyndon Johnson – de president (1963-1965) van de burgerrechten – een halve eeuw lang massaal voor een Democraat koos. In 2008 stemde maar liefst 95 procent van de ‘zwarte’ kiezers op Obama. Bovendien is Williams geen misogyne demagoog, zoals Tea Party-Congreslid Allen West, nota bene de eerste zwarte Senator sinds 1876. Williams is een representant van de middenklasse in Florida. Hij is een kiezer die zich bekommert om de economie.

Voor Williams is de erfenis van de ‘war on poverty’ juist reden om niet op Obama te stemmen. Johnsons Great Society (de Amerikaanse variant op de verzorgingsstaat) heeft, behalve gelijke rechten, amper iets opgeleverd. „Vijftig jaar geleden was de zwarte gemeenschap zeer nijver. De sociale zorg heeft dat arbeidsethos verwoest en de gezinnen verscheurd. Obama zegt nu: vier jaar is niet genoeg om Amerika te herstellen. Maar 50 jaar moet toch wél genoeg zijn geweest?”

Het wordt tijd dat kiezers zich niet meer laten leiden door hun etnische of religieuze ‘identiteit’ maar door bredere belangen en ideeën, bedoelt de accountant uit Palm Beach. Dat lijkt nogal voor de hand te liggen. De county is met Trump, de gebroeders en chemiemagnaten Koch, de suikerbaronnen Fanjul en 1,3 miljoen andere burgers een van de vermogendste postcodegebieden ter wereld. Maar volgens makelaar Derrick Berry, een ‘zwarte’ ex-marinier die miljonair werd door de huizenbubbel in Florida en na een diep dal nu weer langzaam terugklimt naar de 1-procentsgroep van rijkste Amerikanen, wordt Williams in zijn Afro-Amerikaanse gemeenschap als „verrader” gezien. „Politiek is meer dan economie. Ik ben prestatiegericht, maar mijn oma wil helemaal geen Mercedes. Zwarten stemmen niet voor zichzelf maar voor de zwakste schakel in hun gemeenschap. Voor hun oma’s, die sinds de jaren zestig door de Republikeinen in de steek zijn gelaten.”

Take souls to the polls is niet toevallig de slogan waarmee de kerken hun parochianen opwekken tot stembusgang, bij voorkeur in de week vóór de verkiezingsdag zodat de Democraten zich in de laatste fase kunnen storten op de ‘zwevende kiezers’ uit blanke, joodse of Spaanstalige hoek, die in totaal 75 procent van Florida uitmaken. Juist bij die driekwart moeten de Democraten nu vechten voor elke stem. Dat maakt het Romney-kamp nog zelfverzekerder. De joodse kiezers raken successievelijk los van hun oude Democratische anker. De oudere Cubaanse ballingen, die niet kunnen vergeten dat Democraat John F. Kennedy in 1961 géén luchtsteun gaf aan ‘hun’ invasie in de Varkensbaai, zijn hondsloyaal aan de Republikeinen. De jongere anti-Castro-kinderen zijn minder trouw maar komen, net als alle jongeren, ook minder loyaal op.

De overige latino’s neigen wat meer naar de Democraten. Al is het maar omdat ze, anders dan Cubanen, niet zomaar een verblijfsvergunning krijgen. Maar ondanks deze ‘dubbele standaard’ is de resterende Spaanstalige bevolking geen vast ‘stemblok’. Vandaar dat Romney tamboereert op minder aandacht voor de handel met China en meer voor die met Latijns-Amerika. De Republikeinen in Florida proberen verder onder de katholieke Hispanics in te breken met constitutionele referenda over de vraag of er belastinggeld mag gaan naar artsen die abortus plegen (nee) en belastinggeld moet gaan naar scholen op godsdienstige grondslag (ja). De referenda moeten vooral de opkomst bevorderen. Wie om abortus naar de stembus gaat, stemt vaak Romney.

Toen Obama al anderhalve week voor de verkiezingen zijn laatste campagnebezoek aan de Florida bleek te hebben gebracht, gingen Democraten zich allengs neerleggen bij het verlies van de 29 kiesmannen. Maar dat was wel voordat Sandy vorige week aan land kwam en ook de campagnestrategieën wegblies.