Brieven over de zorgpremie

Mijn koopkrachtdaling is groter dan in berekening

Er is reeds veel gezegd over het gesloten regeringsakkoord. Het is begrijpelijk dat een ontstaan tekort moet worden opgelost. Het is teleurstellend dat er met name wordt gesleuteld aan verhoging van inkomsten, waarvoor de rekening grotendeels bij burgers valt. Besparen, iets wat ieder individu als eerste doet bij cashtekorten, is er maar beperkt bij.

Verdere inkomensnivellering is nodig voor de verhoging van rijksinkomsten. Dat dit wordt ingevuld middels een verzekeringsproduct is ongelofelijk. Als opgeleid actuaris zie ik het begrip verzekering toch anders: het delen van risico’s (waar elke vorm van discriminatie aan de premiekant wordt voorkomen).

Naar aanleiding van het akkoord is het CPB aan het rekenen gegaan. Hoe ziet die nivellering er nu echt uit? De basis vanuit waar veranderingen werden berekend, is echter niet reëel. In de media weergegeven koopkrachtdalingen zijn dan ook incorrect. Zo hebben mijn vrouw en ik een zoontje. In 2012 kregen we, omdat we beiden werken, nog 400 euro kinderopvangtoeslag per maand. Die valt per 2013 weg. Een behoorlijke procentuele impact op onze netto bestedingsruimte. Het regeringsakkoord komt hier dan bovenop: zorgpremies, hypotheekrenteaftrek, btw; genivelleerd door voordelen van de aanpassing in inkomensschalen. Echter, een koopkrachtdaling van 0,4 procent is voor ons een utopie. Het CPB en de heer Rutte moeten denk ik terug naar de rekentafel, of naar meer specifieke gezinssituaties kijken.

Paul de Hek

Amsterdam

Verdient u meer? Dan werkt u vast harder!

Keer op keer worden in de media verontwaardigde VVD’ers aangehaald die vinden dat juist de burger die zo hard werkt dat hij/zij 40.000 euro of meer verdient, zo hard getroffen wordt door de nieuwe maatregel. Hierbij wordt voorbijgegaan aan het feit dat er veel mensen zijn die minstens even hard werken qua aantal uren, en vaak in een zwaardere werkomgeving (denk aan onze straatvegers, die in regen en kou onze straten schoon houden, waarvoor bedankt!). Zij verdienen echter slechts de helft of minder, maar niet omdat ze minder hard werken. Ik vind het enorm pijnlijk naar onze hardwerkende medeburgers toe dat dit soort uitlatingen gedaan worden. Mensen die meer verdienen werken niet per definitie harder!

K. Jansen

Bleiswijk

De calorie-inname moet die zorgpremies bepalen

Door het slecht doordachte idee van zorgpremiedifferentiatie op basis van inkomen wordt van hogere inkomensgroepen nu nog meer solidariteit geëist, terwijl mensen die ongezond eten geen prikkels krijgen om hun zorgconsumptie te verminderen.

Gezonder eten en drinken is hard nodig, want Nederland dreigt een land vol dikzakken te worden. De kosten voor overgewicht worden in Nederland becijferd op 1,2 miljard euro aan extra medische zorg en 2 miljard euro aan verloren arbeidsproductiviteit. Obesitas, diabetes en andere ziekten die voortkomen uit ongezond eten en te weinig bewegen, komen verhoudingsgewijs vaker voor bij minder verdienenden en lager opgeleiden.

Het bonus-malussysteem dat ik bepleit, werkt als volgt. Verzekerden kunnen er vrijwillig voor kiezen inzicht te geven in hun leefstijl. Zij doen dat door alle hapjes en drankjes die ze kopen te registreren via een app op hun smartphone. Die houdt ook bij of ze wel genoeg bewegen. Ook geeft deze groep inzage in hun handel en wandel op internet. Zo worden valsspelers, die bijvoorbeeld stiekem fastfood bestellen, ontdekt. Als je volledige openheid van zaken geeft, maak je kans op een flinke korting op je zorgpremie. Hecht je aan je privacy dan betaal je de volle mep.

Als de calorie-inname van burgers voor de hoogte van de zorgpremie bepalend wordt, dan zullen veel laagopgeleiden de hoogste zorgpremie gaan betalen. Net goed. Wie niet horen wil, moet maar voelen.

Adjiedj Bakas

Trendwatcher en auteur van The Future of Food