Big Bird, bear hug, biker babe. Terugblik op Amerikaanse campagne

I’m tired of Bronco Bamma and Mitt Romney, snikte de vierjarige Abigael vorige week op YouTube. Ongetwijfeld geldt dat ook voor de rest van haar landgenoten. Zij kregen de afgelopen vijf maanden liefst 915.000 tv- en radiospotjes te verstouwen. Een terugblik op de opmerkelijkste momenten van een twee miljard dollar kostende verkiezingsstrijd.

I’m tired of Bronco Bamma and Mitt Romney, snikte de vierjarige Abigael vorige week op YouTube. Ongetwijfeld geldt dat ook voor de rest van haar landgenoten. Zij kregen de afgelopen vijf maanden liefst 915.000 tv- en radiospotjes te verstouwen. Een terugblik op de opmerkelijkste momenten van een twee miljard dollar kostende verkiezingsstrijd.

Waar Nederlandse politici op tv in oneliners vervallen, daar kruisen Amerikaanse presidentskandidaten inhoudelijk de degens. In vier debatten deden ze hun politieke agenda’s uit de doeken. Jammer alleen dat niet alles klopte wat Barack Obama en Mitt Romney verkondigden.

De factcheckers van Politfact.com hadden het er maar druk mee: liefst 800 beweringen uit de campagne controleerden zij op waarheidsgehalte. De grootste leugens van Obama: ‘Romney wil alle abortussen verbieden, zelfs bij verkrachting of incest’, ‘Romney wil Pino ontslaan’ en ‘De staatsschuld is de afgelopen vier jaar gegroeid, maar 90 procent is te danken aan Bush en de recessie’.

Ook Mitt Romney nam een loopje met de waarheid. Zijn grootste leugens: ‘Obama verkocht Chrysler aan de Italianen, die nu Jeeps gaan maken in China’, ‘Het scheelt weinig of het is gedaan met onze vrije economie’, ‘Het Amerikaanse leger dreigt haar militaire superioriteit te verliezen, aangezien de marine kleiner is dan in 1917’ en ‘Obamacare dreef de staatschuld met duizend miljard dollar op’.

Obama niet meer allergisch voor grote fondsenwervers

Nancy Benac van de Associated Press blikt terug tot 2008. Obama streed toen tegen Hillary Clinton om de Democratische nominatie, terwijl Mitt Romney uitgeschakeld werd in de Republikeinse voorverkiezingen. “Ik haat het om te verliezen”, zei de Republikein bij zijn afscheid op 7 februari dat jaar. En hij kwam inderdaad terug. Terwijl Romney zich het vuur uit de schenen liep, kon Obama rustig afwachten: intern had hij namelijk geen uitdager. Een positie die hij deelt met veel voorgaande presidenten die herkozen werden, aldus Benac. Een voordeel ten opzichte van Romney die zich tijdens de voorverkiezingen eerst extremer moest voordoen dan hij is en daarna gematigder om een redelijke presidentskandidaat te worden.

Een belangrijk moment in de campagne was volgens Benac het besluit van Obama om zijn campagnekas open te stellen voor grote fondsenwervers. Opmerkelijk, aangezien hij die eerder een ‘bedreiging voor de democratie’ had genoemd. Benac: “De kandidaat die zijn achterban ooit aanspoorde om ‘miljoenen dollars te bevechten met miljoenen stemmen’ besloot dat dollars nu net zo welkom zijn als stemmen.” Het geld rolde binnen: de twee partijen hebben gezamenlijk al meer dan twee miljard dollar aan de campagne besteed. “Meer dan 915.000 campagnes zijn sinds 1 juni uitgezonden, 45 procent meer dan in 2008. Die reclames bereikten echter minder staten dan vier jaar geleden, wat betekent dat een kleiner aantal mensen het doelwit was van een grote reclameaanval.”

Radicale running mate werd publiekslieveling

Paul Ryan is één van de grote verrassingen, schrijft Jennifer Rubin in The Washington Post over Romneys running mate. Iemand die zich moeiteloos manifesteerde als publiekslieveling. “Hij hield zijn hoofd koel waar vicepresident Biden poppenkast speelde.” De rechtervleugel van de Republikeinse partij ziet in hem een toekomstig leider, aldus Rubin.

Andere verrassing volgens de commentator: hoewel moderatoren Obama langer lieten praten, Romney vaker interrumpeerden en zelfs de president in bescherming namen, bleek die vooringenomenheid weinig effect te hebben op de publieksvoorkeur. “De conservatieven kunnen gerust zijn: main stream media zijn niet zo invloedrijk.”

Drijft Pino de staatschuld op?

ABC News schaart een knuffel van pizzeria-eigenaar Scott Van Nuzer aan Obama onder de meest memorabele campagnemomenten. Van Nuzer greep de president om zijn middel en tilde hem decimeters de lucht in. De zogeheten bear hug. Een opsteker voor de presidentiële campagne, zo’n spontane steunbetuiging van een ondernemer. Maar op recensiesite Yelp.com kreeg de Floridase vestiging van Big Apple Pizza er even flink van langs. “Nu je Obama hebt opgetild zul je spoedig rode cijfers schrijven. Niet zo slim”, waarschuwde een boze recensent. Uiteindelijk pakte Nuzers knuffel juist goed uit. Zijn restaurant eindigde met de hoogste notering: vijf sterren.

Dan zijn er nog de ‘dat neem ik terug’-momenten, aldus ABC News. Bijvoorbeeld Obama’s uitspraak “als je een eigen bedrijf hebt, dan is dat niet je eigen verdienste”. Hiermee bedoelde hij dat de overheid de omgeving schept waarin ondernemers kunnen floreren, maar zo kwam het niet over. Schadelijker was mogelijk een uitgelekte video waarin Romney rijke donateurs voorhield dat 47 procent van de kiezers toch wel Obama stemmen omdat ze afhankelijk van de overheid zijn. “Die geloven dat ze slachtoffers zijn, dat de overheid voor ze moet zorgen.”

Uiteraard noemt ABC ook het ‘Big Bird’-incident van Mitt Romney. Ter onderbouwing van zijn bezuinigingspakket, specifiek de plannen die de publieke omroep PBS treffen, zette hij de baan van de Amerikaanse Pino op de tocht. “Ik hou van PBS, ik hou van Big Bird en ik hou eigenlijk ook van jou”, zei hij tegen de moderator van het debat in Denver. “Maar ik blijf niet… geld spenderen aan dingen, terwijl we van China moeten lenen.” Obama was dat debat niet in vorm, maar de volgende dag kopte hij in: “We wisten niet dat Pino onze staatsschuld opdreef.” De rest van de campagne bleef de sympathieke subsidievogel Romney achtervolgen.

Campagne tijdens campagnestop

The Star Tribune brengt vooral de komische momenten in herinnering. De foto waarop een motormeisje (biker babe) op de schoot van Joe Biden zit. Althans, zo lijkt het vanuit cameraperspectief. Of de toespraak van Clint Eastwood op een Republikeinse bijeenkomst: naast hem een lege stoel met daarop - zo acteerde hij - een ‘onzichtbare Obama’.

Uiteraard ontbreken de binders full women niet: de aanduiding waarmee Romney duidelijk probeerde te maken dat er genoeg geschikte vrouwen voor hoge posten zijn. Van een andere orde was de superstorm die de noordoostkust eind oktober teisterde. “Beide partijen moesten uitvogelen hoe ze die politiek konden kapitaliseren”, schrijft The Star. “Maar dan zonder dat het op een poging tot politieke kapitalisering zou lijken.”

Volg de auteur op Twitter