Altijd lastig, Shakespeare bewerken tot een musical

Wonderlijk, hoe weinig musicals er op stukken van William Shakespeare werden gebaseerd. Er zijn er maar twee die onmiddellijk in het oog springen: West Side Story en Kiss me Kate. In de eerste werd de noodlottige romance van twee jongeren uit vijandige kampen overgeplaatst naar het grimmige New York in de jaren vijftig. En de tweede weerspiegelt de haat-liefderelatie uit De getemde feeks in een heftige verhouding achter de schermen bij een reizend toneelgezelschapje dat het gelijknamige Shakespeare-stuk speelt.

In de loop der tijden is menigmaal geprobeerd ook andere stukken van Shakespeare tot musical te maken, maar blijvend applaus hebben die initiatieven nooit geoogst.

Het in musicalvernieuwing uitblinkende M-Lab in Amsterdam Noord doet dit seizoen toch weer een poging. „Shakespeare is de schrijver die altijd het menselijk dilemma opspoort”, zegt artistiek directeur Sieta Keizer. „Dat maakt hem ook voor muziektheatermakers tot een inspirerende schrijver.”

Zo wordt bij M-lab nu een geheel nieuwe versie van Kiss me Kate gespeeld. In plaats van het toneelgezelschapje uit het origineel – in 1948 geschreven door de grote Cole Porter – heeft regisseur Daniël Cohen een andere raamvertelling geschreven: over de prikkelbare verhouding van een ietwat op Porter gelijkende musicalcomponist, diens echtgenote en een jonger stel.

Deze intrigerende ingreep, die goede herinneringen oproept aan de scherpte van Wie is bang voor Virginia Woolf?, voegt extra spanning op de vierkante centimeter toe. Wim van den Driessche en Frédérique Sluyerman van Loo spelen het oudere paar met inzet van hart en ziel. En intussen heeft Cohen in zijn script heel wat vitriool verwerkt over de smaak van slappe taartjes die naar zijn mening in menige doorsneemusical overheerst.

Daarbij blijken de al vijftig jaar geleden door Seth Gaaikema in het Nederlands vertaalde liedjes, waaronder klassiekers als So in love, Wunderbar en Too darn hot, eeuwigheidswaarde te hebben.

Deze productie is nog maar een week te zien. Maar er komt meer. Eind dit jaar presenteert M-Lab de familievoorstelling Een wintersprookje, naar The Winter’s Tale en komend voorjaar volgt Otis, naar Othello. Beide producties zijn van nieuw Nederlands fabricaat. En ze zullen, wie weet, ook anderen op ideeën brengen. Misschien is voor Shakespeare toch nog een veelbelovende musicalcarrière weggelegd.