Nieuw geld helpt

Heel lang heeft de Lubéron niet tot grote opwinding geleid. Brave wijnen. Budgetprijzen. Geeuw. Maar een aantal jaren geleden is deze wijnstreek door ‘het nieuwe geld’ ontdekt. Velen die na een tweede vrouw, een tweede huis en een tweede Ferrari wel eens de genoegens van een eerste wijngoed wilden proeven, streken in het zuidoosten van de Rhônevallei neer. Dankzij financiële impulsen die onder meer voorzagen in de aanschaf van modern wijnmaakmateriaal en het inhuren van wijnmakers met indrukwekkende track records worden aan op zich niet al te opwindend terroir inmiddels opwindende wijnen ontfutseld.

Regisseur Ridley Scott situeerde er: A Good Year, een feel good wijnfilm met in de hoofdrol Russell Crowe. En Château de la Canorgue fungeerde er als locatie. Goede smaak kan Scott niet ontzegd worden. Het domein van vader en dochter Margan wordt beschouwd als de grote ster van de streek. Uitstekend rood vooral, met in de hoofdrol biologische opgevoede syrah.

Maar als u toevallig eens tegen de wijnen van Val-Joanis, Château Clapier en Edem de wijnen van aanloopt, zou ik er zeker eens een flesje van proberen. Voor de prijs hoeft u het niet te laten. Vaak ontstijgt deze het tientje niet.

Dat vriendelijke prijskaartje hangt ook aan het rood van Domaine de la Citadelle, een producent die door Hugh Johnson in zijn Wijngids 2012 in één adem wordt genoemd met La Canorgue.

Overigens is er hier geen sprake van ‘nieuw geld’. Het domein – gelegen in het nationale park van Lubéron - is al sinds 1980 in het bezit van Yves-Rousset-Rouard die het in dit geval samen met zijn zoon runt.

Van hen proefde ik de Le Châtaignier Rouge  2010, een blend van syrah, grenache, carignan en mourvèder. Lekker geparfumeerd. Niet nuffig, maar stoer. Veel bessen. Likeurspatje. Kracht en kreupelhout. En toch uiterst fijnzinnig. Lengte. Breedte. Hoogte. Diepte.

En voor nog geen tientje is dat dan zelfs ‘geen geld’.

    • Harold Hamersma