Brieven over het regeerakkoord

Eerlijke nivellering ligt bij belasting, niet zorg

De zorg is een basisvoorziening waar élke inwoner van Nederland toegang tot behoort te hebben. De samenstellers van het regeerakkoord hebben echter louter gekeken naar (her)verdeling van kosten. Niet naar de intrinsieke betekenis van zorg en de verzekering van gelijkwaardige toegang daartoe.

Een gelijke basispremie is, naar mijn idee, nog altijd het meest rechtvaardig. Zorgvraag is immers niet afhankelijk van het inkomen. Waarom zou, bijvoorbeeld, een vermogend persoon in verhouding vier maal zoveel moeten betalen voor zijn jaarlijkse tandartscontrole dan een minder vermogend persoon?

Om de sterkste schouders de zwaarste lasten te laten dragen, hebben we een ander instrument: de belastingen. Vermogende mensen danken hun vermogen onder andere aan de kansen die zij van de samenleving hebben gekregen. Dat de samenleving daar iets voor terug vraagt, lijkt me redelijk. Verhoudingsgewijs dragen we allemaal al evenredig bij aan de instandhouding van de kostbare verworvenheden van onze samenleving.

Willem van de Ven

Filosoof, ingenieur, werkzoekende

Laat de vermogenden dan ook meer premie betalen

Meer zorgpremie betalen omdat ik meer verdien? Dat is niet leuk, maar kan ik wel accepteren. Wat onrechtvaardig voelt, is dat iemand met een groot vermogen, die leeft van de opbrengst van dat vermogen en bijna geen inkomsten uit arbeid heeft, bijna niets meer behoeft te betalen voor zijn ziektekostenpremie.

En ook de groep van mensen die enkele tonnen verdienen en straks 3 procent minder belasting gaan betalen terwijl hun zorgpremie wordt beperkt tot een maximum, gaat er aan koopkracht op voorruit.

Dat is toch niet eerlijk delen?

Marnix van Abbe

Den Haag

Solidaire premie betekent verantwoordelijk leven

Griekenland is feitelijk failliet. Het kan blijven functioneren dankzij bijspringen van rijke landen. Kwestie van solidariteit. Maar de rijke landen willen wel dat Griekenland haar huishouding op orde brengt. Dat is de prijs van solidariteit.

De jongste plannen rond de zorgpremie doen ook een beroep op de solidariteit. Dat past in een zorgzame samenleving. Maar heeft die solidariteit niet ook een prijs? Mogen wij van degenen die voor hun zorg afhankelijk zijn van solidariteit niet ook verwachten dat zij hun leefwijze op orde brengen? Hoort bij een solidair stelsel niet dat mensen die roken, drinken, verslaafd zijn aan drugs, teveel eten en weinig bewegen meer aan hun zorgkosten betalen? De eis van een gezond leven lijkt mij de prijs van solidariteit in de gezondheidszorg.

Hendrik Gommer

Zuidhorn

Onze solidariteit gaat niet verder dan de dijken

Rutte en Samsom zijn transparant over de gevolgen van het regeerakkoord; geen portemonnee blijft gespaard. Dat geldt toch vooral voor de armste mensen in ontwikkelingslanden, al hebben die meestal geen portemonnee. Er wordt niet één maar twee miljard bezuinigd op ontwikkelingssamenwerking. Dat is een halvering van het (reeds gekorte) budget. Daarmee zakken we onder het Europees gemiddelde van 0,4 procent van het bnp.

Hoe transparant bent u over díe gevolgen, mijnheer Samsom? Hebt u deze mensen al verteld dat hun behandeling met aidsmedicijnen wordt gestaakt? Of dat hun school wordt gesloten omwille van een sterker en socialer Nederland? Solidariteit tot aan de dijken.

Ik heb een verzoek aan de PvdA-fractie: wilt u nooit meer De Internationale ten gehore brengen?

M. Hovius

Den Haag

    • Hendrik Gommer
    • Willem van de Ven
    • Marnix van Abbe
    • M. Hovius