#Sandy

Terwijl Sandy de lichten van ’s werelds beroemdste wolkenkrabbers deed doven en Manhattan onder water liep, twitterde Twitter-uitvinder @jack dat hij trots was op ‘zijn’ service. Want toen alarmnummer 911 overbelast raakte, gebruikten New Yorkse brandweermannen Twitter om te zien waar het hommeles was. Internet en televisie kapot? Wie ‘follow’ naar een nummer van Twitter sms’te, ontving belangrijke waarschuwingen rechtstreeks op de telefoon. Ondertussen schreef het korps van amateurjournalisten vrolijk mee en was de wereld al snel minstens 550.000 tweets over Sandy rijker.

Jammer alleen dat er veel bullshit tussen zat. Dreigende wolken rond het Vrijheidsbeeld? Photoshop! Die foto van een storm die langzaam het Empire State Building lijkt te wurgen? Twee jaar oud! De haai die op mensenenkels jaagde in suburbia? Hartstikke nep. Brand in het ziekenhuis van Coney Island? ‘Hou toch op’, twitterden de brandweermannen die meteen poolshoogte waren gaan nemen, ‘no confirmed fire at this time’. Om even later een waarschuwing te twitteren dat New Yorkers er verstandig aan deden alleen officiële instanties te volgen.

Bij The New York Times maken ze zich zorgen: als elektriciteit en televisie uitvallen, is Twitter een cruciale informatiebron. ‘It can be a crucial lifeline’. En je wilt natuurlijk niet dat die lifeline door gekloot van fantasten knapt. In New York niet, maar ook tijdens protesten in de Arabische wereld, aardbevingen in Japan of kabinetsformaties in Nederland niet.

„We gaan gebruikers die valse informatie verspreiden niet blokkeren”, reageerde een woordvoerder. Twitter ziet zichzelf als belangrijke voorvechter van de vrijheid van meningsuiting, vandaar. Het is een interessante paradox: we zijn beter dan ooit in staat belangrijke crisisinformatie te verspreiden nu brandweer en politie rechtstreeks contact met ons kunnen opnemen, maar tegelijkertijd hebben pathologische leugenaars meer speelruimte dan ooit. Ze weten precies welke sentimenten ze tijdens zo’n mediaorkaan moeten adresseren om hun valse informatie te verspreiden.

Toch maak ik me geen zorgen. Ik geloof in het zelfreinigende vermogen van de dienst. Jack Dorsey vond die limiet van 140 karakters misschien uit, maar essentiële functies als mentions, retweets en de hashtags zijn door gebruikers bedacht. Zij, nee, wij, verzinnen ook wel een oplossing voor de misinformatie.

Je zag tijdens Sandy al de eerste tekenen. Op de haaienfoto had iemand een grote, gele badge met de tekst ‘unverified’ geplakt en op de Tumblr-blog ‘Is Twitter Wrong?’ ontmaskerde een legertje factcheckers de Vrijheidsbeeld- en Empire State Building-foto’s. Bij de volgende crisis komt de Twitter-gemeenschap ongetwijfeld met een nog betere rectificatiemethode. Want na decennia braaf te hebben moeten kijken naar massamedia, vinden burgers nu met horten en stoten hun eigen informatieprocessen uit. Daar kan geen alarmnummer of kabeltelevisie tegenop.