Koopje! Een dorp (bijna) voor jou alleen

Het Overijsselse dorp Hamingen staat te koop. Vraagprijs: 1,35 miljoen. Is het een goede deal of een gehaaide makelaarstruc?

Hamingen. De prijzen van kantoren dalen. Malaise op de vastgoedmarkt. Steeds meer staat leeg. En daarom hebben ze in het Overijsselse Hamingen iets bedacht: een heel dorp vol bedrijfspanden. Zomaar te koop.

Het is nauwelijks terug te vinden op de kaart, het gehucht Hamingen, onderdeel van de gemeente Staphorst. In het terpdorp staan zeven panden, waarvan er over twee jaar vier leeg komen te staan. De ontwenningskliniek die er zit vertrekt. Harry Spans van makelaardij Het Betere Boerenerf nam de opdracht aan de boerderijtjes te verhuren of te verkopen. Dat valt niet mee nu bijna eenzesde van alle kantoorruimte leegstaat. Het bracht de opdrachtgever en Spans op het idee de vier panden als dorp aan te bieden. Een gimmick.

Er is creativiteit vereist om dezer dagen vastgoed te slijten. Voorbeelden te over. Een huiseigenaar uit Winterswijk probeert zijn huis te verkopen via een loterij en verkocht al meer dan tienduizend loten. Makelaars bieden auto’s, boten of vakanties aan bij de aankoop van een huis. Spans zelf trok vorig jaar nog aandacht door een koe te beloven bij de koop van een woonboerderij.

Zelf zegt hij, terwijl hij rondloopt door het dorp, dat zijn acties geen trucs zijn. Hij probeert slechts een positieve draai te geven aan de malaise. „Alles wordt negatief gebracht. Ook andere makelaars doen daaraan mee. Ze haken af als ze een bod te laag vinden – ik bijt me er juist in vast.”

De marketingstrategie lijkt te werken. Ook al is er nog geen huurder gevonden, Spans kreeg 130 aanvragen voor de brochure. Onduidelijk is hoeveel daarvan van media kwamen. Toen de makelaar zijn voorstel naar buiten bracht, werd het snel opgepikt. Hij kreeg veel telefoontjes, ze waren er dagen mee bezig. Dat was het doel: vooraf kwamen makelaar en eigenaar samen om een mediaoffensief te bedenken.

De vraagprijs is 1,35 miljoen euro. Peter van Gool, hoogleraar vastgoedeconomie aan de Universiteit van Amsterdam, zet er zijn vraagtekens bij. „Niet veel voor vier huizen.” Tegelijk moet een eventuele koper zich er niet te veel van voorstellen. „Het is eigenlijk een kat in de zak, want het is geen heel dorp.”

Hoogleraar strategische marketing Rudy Moenaert kan het gehoopte effect van de marketingstrategie wel plaatsen, al „twijfel ik nog altijd of het geen ordinaire grap is. Het als dorp positioneren heeft grote symbolische meerwaarde. Het gaat terug naar de maakbaarheid van de samenleving, de totale zelfbeschikking en het zich kunnen onderscheiden van de rest.” Ook Van Gool snapt de gedachte erachter wel. „De meerwaarde van deze aanpak is dat je een groot publiek bereikt. Je raakt een gevoelige snaar.”

Jaap van der Haar is gepensioneerd en woont sinds 1976 in het dorp. Hij is één van de tien huidige inwoners. Aan de keukentafel van zijn zelfgebouwde huis vertelt hij over de verslavingskliniek die over twee jaar een nieuwe locatie betrekt. De 61-jarige is lid van de Raad van Toezicht van de vastgoedontwikkelaar en heeft het laatste woord bij een eventuele transactie. „Die vraagprijs is te laag”, zegt Van der Haar. „Ik was zelf begonnen bij 1.950.000, maar ik snap dat er iets moet gebeuren – ook al is het voor mij erg pijnlijk.” Hij blijft in het dorp wonen, tenzij de nieuwe eigenaar hem een goed aanbod doet.

Peter van Gool sluit niet uit dat in de toekomst dorpen daadwerkelijk in hun geheel op de markt komen. „Eigenaars kunnen samenwerken als ze zien dat dit werkt. Je ziet het aan de aandacht: Nederland slaat hierop aan. Al gaat het om vier huizen.”