Portugees en Parmezaan

Transmontano, Portugal. Het was even zoeken in de stukken. Maar uiteindelijk bleek deze vrij nieuwe vinho regional te vinden in de Douro vallei, thuishaven van port en tegenwoordig ook van soms indrukwekkend niet-versterkt rood. Ook de Valle Pradinhos Tinto 2007 die op de proeftafel belandde, maakte indruk. Niet alleen omdat er in deze blend een druif een rol opeiste die ik in eerste instantie ook niet meteen kende: de tinto-amarela. Maar ik ben geëxcuseerd.

Het blijkt een van de tien aliassen te zijn waarachter de net iets bekendere trincadeira zich schuilhoudt, aldus de recent uitgekomen druivenbijbel Wine Grapes, van Jancis Robinson, Julia Harding en José Vouillamoz. Van harte aanbevolen overigens.

Toch toonden deze door heel Portugal aangeplante autochtoon en de touriga nacional, die het zo goed in de Douro-vallei doet, zich in in eerste instantie tevreden met een bijrol. Aan deze tinto ruikend kon ik niet tot een andere conclusie komen dan dat er ook cabernet sauvignon gebruikt moest zijn.

Ooit sprak ik met een Master of Wine over de dominantie van King Cab tijdens een seminar: ‘Al zit er maar tien procent in een blend, die druif springt er altijd bovenuit. Zwarte bessen, zwarte bessen en nog eens zwarte bessen.’

En daar zijn ze: eerst qua geur. Later ook in de mond. En ondanks het feit dat het in de Douro zomers wel eens een graadje of veertig wil worden toch met een opvallende frisse afdronk. Zwarte bessen met koelkastcondens.

Dan ook laurier en sappige bittertjes. En aan wie hebben we vervolgens die bramen te danken? Dat pruimige? Die schijn van rozemarijn? Aan de touriga? Aan de amarela? Of toch aan alle drie?

Mooie wijn. Vriendelijk geprijsd bovendien: € 13,95 en naar Nederland gehaald door Brendan Garrity, een Schot die zich gespecialiseerd heeft in Portugese wijnen van hoog niveau.

De proeffles, achtergebleven in het finalerijtje van de dag, pakte ik nog even bij een kom onbekommerde, no nonsense, recht door zee, gewoon voor door de week, door mevrouw Hamersma uit de losse pols gemaakte, maar wel bijzonder lekkere chili con carne. Portugees en Chileen vormden een perfecte combinatie.

Of beter gezegd: bijna perfect. Want om eerlijk te zijn smaakte Valle Pradinhos Tinto 2007 nota bene nog beter bij de Parmezaanse kaas. Normaal gesproken aanvullend ingrediënt bij deze bonenschotel volgens de receptuur van mevrouw Hamersma, nu samen met deze tinto een hoofdgerecht waardig.

    • Harold Hamersma