NHG-fonds verkoopt huis met winst en claimt toch restschuld

Bülent Sahin moest zelf zijn restschuld van 35.000 euro betalen. Gisteren eiste hij hetzelfde bedrag aan smartegeld van het NHG-waarborgfonds.

Van de stress kreeg Bülent Sahin (33) net zulke gladde wangen als zijn tweede baby. Alopecia areata barbae heet dat. „Mijn baard viel uit”, zegt Sahin in de Haagse rechtbank – nu met zware stoppels.

Boven de hoofden van Sahin en zijn gezin zweefde bijna twee jaar lang een schuld van 35.000 euro. Het was de restschuld op hun driekamer-appartement dat in februari 2010 op een executieveiling werd verkocht. Sahin had zich voor dit scenario wel verzekerd via Nationale Hypotheek Garantie (NHG). Maar de Stichting Waarborgfonds Eigen Woningen (WEW), die ‘NHG’ verstrekt, vond dat hij geen recht op vergoeding had.

Voor de rechter eisten Sahin en zijn advocaat Paulus van Pauwvliet gisteren 35.000 euro smartegeld van het WEW. De advocaat beschuldigt het waarborgfonds, dat 940.000 huiseigenaren als klant heeft en 741 miljoen euro in kas, van belangenverstrengeling en machtsmisbruik.

Sahin is een van de ruim 1.300 ex-huiseigenaren die in 2010 een beroep op het waarborgfonds doet. Hij werkt als documentalist bij de Hoge Raad, maar heeft geldproblemen door eerdere werkloosheid. Door de ene schuld met de volgende af te betalen, heeft hij begin 2010 geen hypotheekachterstand. Wel moet hij nog 1.444 euro aan de Vereniging van Eigenaren betalen. De VvE vraagt de Rabobank, Sahins hypotheeknemer, om veiling. Zo wordt de woning per opbod voor 68.000 euro verkocht.

Het waarborgfonds vindt dat Sahin niet kan bewijzen dat hij werkloos is geweest. Ook zou hij niet alles hebben gedaan om executieveiling te voorkomen. Op een veiling brengt een huis 35 procent minder op dan bij verkoop op de vrije markt, wat het verlies voor het WEW groter maakt.

In een eerste zaak geeft de Haagse rechtbank vorig jaar het WEW gelijk: Sahin moet de restschuld van 35.000 euro zelf betalen. Als hij in hoger beroep bij de Raad van State wil, komt in april dit jaar een verrassend mailtje. Als hij niet in beroep gaat, wil het waarborgfonds de claim laten vallen en zijn proceskosten vergoeden. Karel Schiffer , directeur van het WEW, bevestigt het per brief. Sahin was wél werkeloos en heeft wél meegewerkt om veiling te voorkomen, schrijft Schiffer na „heroverweging”.

Advocaat Van Pauwvliet is wantrouwend. Hij duikt in de verkooptransacties en ontdekt wie de woning op de executieveiling heeft gekocht: het waarborgfonds zelf, dat het hoogste bod van 68.000 euro deed. Een paar maanden later verkoopt het WEW de woning met 37.000 euro winst weer door. Het waarborgfonds betaalt 35.000 euro restschuld aan de Rabobank af en stuurt Sahin op dezelfde dag de even hoge rekening.

Dat kan niet, vindt advocaat Van Pauwvliet. Hier botsen de publiekrechtelijke bevoegdheden van het WEW met zijn private belangen. Het waarborgfonds zou niet zuiver kunnen oordelen in een zaak waarin het zelf partij is en zich „verrijkt”.

„Het zijn twee gescheiden dingen”, vindt Schiffer. Het WEW biedt sinds 2007 mee op veilingen om het verlies voor zichzelf te beperken. Als niemand hoger biedt, moet het waarborgfonds het huis zelf kopen. Zo heeft het WEW sinds 2007 in totaal 76 woningen gekocht, waarvan het er nog circa 20 heeft, volgens de jaarverslagen. Per saldo heeft het WEW op al die 76 transacties 7.700 euro verlies geleden. Schiffer: „We hebben voorkomen dat het verlies groter is. Los daarvan controleren we of consumenten zich aan de regels houden.”

Op het „individuele geval” van de zaak-Sahin wil hij niet ingaan, ook omdat het onder de rechter is. De uitspraak volgt op 28 november.