Dorp te koop? Nee, een makelaarstruc

De vastgelopen zakelijke vastgoedmarkt doet van alles om interesse voor bedrijfspanden te vinden. Een extreem voorbeeld: een dorp in de verkoop.

De prijzen van kantoren dalen. Malaise op de vastgoedmarkt. Steeds meer staat leeg. En daarom hebben ze in het Overijsselse Hamingen naar eigen zeggen iets slims bedacht: Een heel dorp vol bedrijfspanden. Zomaar te koop.

Het is nauwelijks terug te vinden op de landkaart: het gehucht Hamingen, onderdeel van de gemeente Staphorst. In het terpdorp staan zeven panden waarvan er over twee jaar vier leeg komen te staan. De ontwenningskliniek die er nu zit vertrekt dan. Harry Spans van makelaardij Het Betere Boerenerf nam de opdracht aan de boerderijtjes te verhuren, dan wel te verkopen. En dat valt niet mee nu bijna eenzesde van alle kantoorruimte leeg staat. Het bracht de opdrachtgever en Spans op het idee het dorp als geheel aan te bieden. Een gimmick.

Er is creativiteit vereist om dezer dagen vastgoed te slijten. Voorbeelden te over. Een huiseigenaar uit Winterswijk probeert zijn huis te verkopen via een loterij en verkocht al meer dan tienduizend loten. Makelaars bieden niet zelden auto’s, boten of vakanties aan bij de aankoop van een huis. Spans zelf trok vorig jaar aandacht door een koe te beloven bij de koop van een woonboerderij.

Zelf zegt hij, rondlopend door het dorp, dat zijn acties geen trucs zijn, maar dat hij slechts probeert een positieve draai te geven aan de malaise. „Alles wordt negatief gebracht. Ook andere makelaars doen daaraan mee. Ze haken af als ze een bod te laag vinden – ik bijt me er juist in vast.”

De marketingstrategie werkt, in ieder geval het deel ervan dat interesse moet aanwakkeren. Ook al is er nog geen huurder gevonden, Spans kreeg 130 aanvragen voor de brochure. Onduidelijk is hoeveel daarvan van media kwamen. Toen de makelaar zijn voorstel naar buiten bracht, werd het snel opgepikt en kreeg hij veel telefoontjes. Ze waren er dagen mee bezig. Dat was ook precies het doel: vooraf kwamen makelaar en eigenaar samen om een mediaoffensief te bedenken. En dat lukte.

De vraagprijs is 1,35 miljoen euro. Peter van Gool, hoogleraar vastgoedeconomie aan de Universiteit van Amsterdam, zet zijn vraagtekens bij dat bedrag. „Niet veel voor vier huizen.”. Tegelijkertijd moet een eventuele koper zich er niet teveel van voorstellen: „Het is eigenlijk een kat in de zak, want het is geen heel dorp.”

Hoogleraar strategische marketing Rudy Moenaert kan het gehoopte effect van de gekozen marketingstrategie wel plaatsen, al „twijfel ik nog altijd of het geen ordinaire grap is. Het als dorp positioneren heeft grote symbolische meerwaarde. Het gaat terug naar de maakbaarheid van de samenleving, de totale zelfbeschikking en het zich kunnen onderscheiden van de rest.” Ook Van Gool snapt de gedachte erachter wel. „Zie het als goede promotie. De meerwaarde van deze aanpak is dat je een groot publiek bereikt. Je raakt een gevoelige snaar.”

Jaap van der Haar is met pensioen en woont sinds 1976 in het dorp. Aan de keukentafel van zijn zelf gebouwde huis in het dorp vertelt hij over de verslavingskliniek die over twee jaar een nieuwe locatie zal betrekken. De 61-jarige is lid van de Raad van Toezicht van de vastgoedontwikkelaar en heeft het laatste woord bij een eventuele transactie.

„Die vraagprijs is te laag”, zegt Van der Haar. „Ik was zelf begonnen bij 1.950.000. Maar ik snap dat er iets moet gebeuren, ook al is het voor mij erg pijnlijk.” Hij blijft in het dorp wonen, tenzij de nieuwe eigenaar hem een goed aanbod doet.

Peter van Gool, de vastgoedhoogleraar, sluit niet uit dat in de toekomst dorpen daadwerkelijk in hun geheel op de markt komen. „Dit idee kan navolging vinden. Eigenaars kunnen samenwerken als ze zien dat dit werkt. Je ziet het aan de aandacht: Nederland slaat hierop aan. Al gaat het maar om vier huizen.”