Hoe lang moet India nog wachten op Rahul Gandhi?

Rahul Gandhi laat India wachten. De Congrespartij, belaagd door aantijgingen van corruptie en wanbeheer, had gehoopt dat de 42-jarige telg uit het geslacht van Jawaharlal Nehru, de eerste premier van India na de onafhankelijkheid, een blauwdruk zou neerleggen voor een schone, jeugdige regering. Daarna zou zij hem als premierskandidaat naar voren kunnen schuiven voor de algemene verkiezingen van 2014.

Maar hij heeft besloten niet toe te treden tot het kabinet van de huidige premier Manmohan Singh, dat op 28 oktober (waarschijnlijk voor het laatst) werd herschikt. Het ontbreken van resultaten op regeringsniveau maakt het voor beleggers moeilijk het beleid te beoordelen dat Gandhi zou gaan voeren als hij inderdaad premier zou worden.

Er zijn nog geen tekenen die erop wijzen dat Ghandi van plan is af te zien van zijn claim op de positie die ook door zijn overgrootvader (Nehru), grootmoeder en vader werd bekleed. Maar bereidheid is niet langer genoeg. Hoewel de familienaam binnen de Congrespartij nog steeds wonderen doet, wordt hij in het hele land steeds minder relevant. Ondanks de pogingen van Ghandi om de campagne te sturen bij de plaatselijke verkiezingen in India’s dichtstbevolkte deelstaat Uttar Pradesh eerder dit jaar, kreeg de partij een pak slaag.

De regering had Ghandi nodig voor meer dan louter een charmeoffensief. Het huidige kabinet heeft zijn geloofwaardigheid verloren als hoeder van de publieke belangen, sinds een hoge rechtbank de veiling van telecomfrequenties tegen afbraakprijzen uit 2008 ongedaan maakte. Onlangs plaatste de nationale rekenkamer vraagtekens achter de willekeurige wijze waarop concessies voor steenkolenwinning worden verleend.

En dan is er nog de vriendjespolitiek. Een anticorruptieactivist beticht DLF, de grootste vastgoedontwikkelaar van het land, ervan financiële gunsten te hebben verleend aan Robert Vadra, die is getrouwd met de zus van Rahul Ghandi. Vadra en DLF ontkennen iets onwettigs te hebben gedaan.

Hoewel hij al sinds 2004 in het parlement zit, is weinig bekend over Ghandi’s ideeën over de economie. Beleggers weten niet hoe hij 1.000 miljard dollar (776 miljard euro) aan investeringen in de infrastructuur wil financieren, en hoe hij de economische groei wil stimuleren.

Ook is niet duidelijk of hij, als hij de kans zou krijgen, zal proberen het uit de hand lopende begrotingstekort in te dammen, of dat hij slechts in de voetstappen van zijn moeder Sonia treedt en de verzorgingsstaat verder zal uitbreiden.

Als Ghandi premier wil worden, moet hij zijn visie uiteenzetten. En als hij niet klaar is om de verantwoordelijkheid op zich te nemen waarmee zijn partij hem wil belasten, moet hij dat gewoon zeggen.

Breakingviews is een dagelijks commentaar vanuit de City in Londen. Vertaling door Menno Grootveld.