De ware bestaat niet

Je kan genieten van de ongemakkelijke stiltes, je kan er inspiratie opdoen voor interieurtrends uit de jaren vijftig, je kan er drinkspelletjes bij doen (een shotje voor iedere keer dat er op boer Aads erf ‘een stukje leegte/goedheid/vertrouwen’ wordt gezegd), je kan je verbazen over hoeveel boer Martin op Peter Heerschop lijkt en je kan

Je kan genieten van de ongemakkelijke stiltes, je kan er inspiratie opdoen voor interieurtrends uit de jaren vijftig, je kan er drinkspelletjes bij doen (een shotje voor iedere keer dat er op boer Aads erf ‘een stukje leegte/goedheid/vertrouwen’ wordt gezegd), je kan je verbazen over hoeveel boer Martin op Peter Heerschop lijkt en je kan iets leren over het voorzichtig afsoppen van geïrriteerde koeienuiers, maar wat bij Boer Zoekt Vrouw niet kan: geloven in het bestaan van die ene ware liefde.

Boer Zoekt Vrouw is nuchter en praktisch. Het doet denken aan een sollicitatieproces

Het programma wordt afgeschilderd als een hopeloos romantische datingshow, waar tussen de boerenbonten plaatjes van de weidegang en uitgestrekte akkers de liefde ontluikt. Eerst op de trekker, dan in het hooi en vervolgens voor eeuwig aan de zelfgedraaide gehaktballen met die ene persoon, de persoon die alle andere personen overbodig maakt – de ware.

De realiteit van de afgelopen seizoenen laat echter een ander beeld zien: heel wat deelnemers zeggen in hun één-op-ééntjes met de camera dat ze bij de overgebleven vrouwen, meestal de laatste twee, zich prima voor kunnen stellen hoe zij samen een leven zouden kunnen opbouwen. Bij de een zal er misschien een Shetlandpony op het erf komen wonen en bij de ander moeten ze één keer per jaar een weekend naar Zweden op vakantie want dat is haar lievelings, maar verder: allebei zou gewoon kunnen. De ware bestaat niet, er zijn een heleboel wares, er wordt slechts afgestreept en uiteindelijk blijft er iemand over.

Het programma is nuchter en praktisch in de zoektocht naar een partner – het doet meer denken aan een soort sollicitatieproces. Stap 1: sollicitatie per brief, waarbij iedereen zich zo enthousiast en spontaan mogelijk presenteert, het liefst met een ‘lekker gekke’ envelop zodat het geheel een beetje opvalt.

Stap 2: een korte kennismakingsronde, waarbij iemand zijn of haar kwaliteiten kernachtig mag toelichten. Ook kunnen beide partijen hier hun vooraf voorbereide vragen stellen over de toekomst, de nieuwe omgeving en eventuele allergieën voor grasvlaktes met meer dan vijf evenhoevigen erop.

Stap 3: een teambuildingsdag met de overgebleven kandidaten – er kan veel afgeleid worden uit de manier waarop iemand een tipi bouwt.

Stap 4: een proefperiode van een paar dagen. In deze dagen worden er verschillende assessments gehouden, zoals: ‘geloofwaardig in de melkput staan’, ‘eten met de schoonouders’, ‘stuurse blikontwikkeling’ en ‘opstaan om zes uur ’s ochtends zonder hier vervolgens zichtbaar last van te hebben’. Seks hebben met de leidinggevende om de kansen wat te verhogen kan in deze periode een optie zijn.

Stap 5: na gesprekken met een personal coach en het afwegen van factoren als ‘afstand tot werkplek’ en ‘thuissituatie’, wordt de uiteindelijke beslissing genomen. Bij gelijke geschiktheid wordt er toch maar gewoon iemand aangewezen, er zijn immers niet twee parttime banen te vergeven.

Het kan natuurlijk zo zijn dat alle boeren in Boer Zoekt Vrouw stiekem allang tot over de oren verliefd zijn, maar het spannend moeten houden voor het programma. Maar zo niet, is het best geruststellend: er zijn een hoop mensen waar je gelukkig mee kunt worden. Nu wachten op de eerste boer die in zijn enthousiasme een triorelatie voorstelt.