Afrika

Akwaaba, ‘Welkom thuis’, schreeuwden in Accra de talrijke uithangborden bij Obama’s eerste en enige bezoek aan Afrika in 2009. „Laat Obama alle Afrikaanse landen komen besturen”, zei een inwoner van een volkswijk in de Ghanese hoofdstad. Obama’s bijeenkomst met het parlement werd opgesierd met plechtige Afro-Amerikaanse muziek, zoals het door een bekeerde Britse slavenhandelaar gecomponeerde Amazing grace. De ‘verloren zoon van Afrika’ speelde in zijn rede in op die emoties en sprak over „een nieuw moment voor hoop voor het continent”. Maar voegde toe: „Om die hoop te realiseren is goed bestuur noodzakelijk en daaraan heeft het te lang op veel plaatsen ontbroken.” Obama zegde de oude corrupte garde de wacht aan. Maar in zijn buitenlandbeleid speelde Afrika geen belangrijke rol. Hij liet het aan Hillary Clinton om achter de schermen kritiek te uiten op Afrikaanse leiders. Hij ging door met het antiterrorismebeleid van zijn voorganger Bush en stuurde drones om extreem-islamitische groepen te bespioneren of te bombarderen, zoals in Somalië. Grote hulpprojecten, zoals onder Bush, zijn uitgebleven. Toch is Obama nog steeds razend populair.

Correspondent Oost-Afrika