Waarom noemt u die hele namen? Omdat de krant concreet moet zijn

Een artikel in het katern ‘Mens&’ meldt dat een MRI-scan bij actrice mevrouw W. van A. eierstokkanker en bij de 63-jarige directeur van een geneesmiddelenbedrijf W. van O. een niertumor aan het licht heeft gebracht (Gezond erin, als patiënt eruit, 9 oktober).

Auteur Andreas Kouwenhoven geneert zich er niet voor van de betrokkenen niet hun initialen, maar hun volledige namen te onthullen. Hij pleegt inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van de genoemde patiënten. Hieraan bezondigen normaal gesproken alleen ordinaire roddelblaadjes zich. Wat is er aan de hand met NRC Handelsblad?

Pierre van Enk

De auteur van het stuk, verslaggever Andreas Kouwenhoven, zegt: „Willeke van Ammelrooy vertelt openlijk in advertenties van Prescan hoe bij haar eierstokkanker werd gevonden bij een bodyscan. Meneer Van Oort heb ik telefonisch gesproken over zijn niertumor. Hij had er geen bezwaar tegen om erover in de krant te vertellen – met naam en toenaam.”

Als iemand uit vrije wil zoiets vertelt, is er geen reden haar of zijn naam weg te laten of te vervangen door initialen (dat zou bovendien een ‘criminaliserend’ effect hebben, alsof het gaat om verdachten).

Het vermelden van namen verdient verre de voorkeur boven anonieme bronnen, die soms onnodig opduiken in artikelen, of initialen. De krant moet concreet en controleerbaar zijn. Soms hebben mensen redenen om hun naam achter te houden en kan de krant daarin bewilligen – maar dat moet een uitzondering blijven. Hier was dat niet aan de orde.