Broer: 'Soms kibbelen we'

Friso Feilzer (35), alleenstaand. Richtte begin 2009 het bezorgservice HubHub op.

„Steeds meer mensen kopen hun spullen via marktplaats- en veilingsites, en die spullen worden steeds groter. Tot complete badkamers en tuinhuisjes aan toe. Ik ben ingesprongen op een behoefte aan vervoer in die niche. En wel zo dat je alles online kunt regelen: lekker makkelijk en lekker snel.

„Ik leende 18.000 euro van mijn ouders om een bv op te richten. Dat geld gaven ze niet graag. Ze vonden het een raar en risicovol idee. Snapten niet dat ik een goedbetaalde baan in loondienst op gaf – ik deed een traineeship bij PostNL. Maar ik heb net zo lang gezeurd tot ze overstag gingen.

„Het aantal opdrachten nam snel toe. Ik had iemand nodig van mijn eigen niveau om het bedrijf te managen. Joris had zijn baan opgezegd en zat hier op kantoor wat eigen dingen te doen. Tot mijn eigen verbazing – ik had nooit nagedacht over een samenwerking met mijn broer – voelde dat erg natuurlijk. We konden goed sparren samen. Ik was zenuwachtig toen ik hem vroeg in het bedrijf te komen, want ik wist dat hij dan afscheid zou moeten nemen van zijn eigen plannen.

„Ik droeg de helft van mijn aandelen aan Joris over, hij kreeg meteen evenveel rechten en plichten. Hij moest dezelfde noodzaak voelen om zich in te spannen als ik. Door zijn komst is het bedrijf snel gegroeid. Joris zorgt dat er echt iets gebeurt. Ik weet wel wat ik wil, maar heb iemand nodig om het te realiseren. Ik ben een dromer, hij is een doener. Soms levert dat strijd op. Joris ergert zich aan mij als hij me iets vraagt op te lossen en ik dat niet doe. Ik erger me aan hem als hij zich druk maakt over futiliteiten. Dan kibbelen we als broers.

„Ik weet niet of mijn ouders trots zijn. Ze laten het niet erg merken. Ik had soms het idee dat ze mij verweten dat ik mijn broertje meetrok in mijn eigen risico-onderneming. Ze zijn niet zo scheutig met complimenten, maar ze steunen ons inmiddels wel in wat we doen.”

Broer: ‘Mijn ouders vonden het griezelig’

Bijna vier jaar geleden richtte Friso Feilzer bezorgservice HubHub op. Een jaar later vroeg hij zijn broer Joris om het groeiende bedrijf samen met hem te leiden.

Joris Feilzer (32), samenwonend. Was effectenhandelaar, tot hij in 2010 mede-eigenaar werd van het koeriersbedrijf HubHub.

„Het was geen grote stap om mijn baan op te zeggen zonder dat ik een alternatief had. Ik wilde iets anders, een eigen bedrijf, en dit was het moment. Mijn enige angst was om ’s ochtends wakker te worden en geen doel voor de dag te hebben. Ik wilde aan het werk blijven, en niet verleid en afgeleid worden door de leuke dingen die de stad te bieden heeft.

„Al snel werd duidelijk dat Friso zijn bedrijf niet langer in zijn eentje kon runnen. Tijdens een gesprek over de toekomst van zijn bedrijf zei hij: ‘Ik heb er lang over nagedacht, zullen we het samen doen?’ Ik heb een week nagedacht voor ik ‘ja’ zei. Wilde ik wel voor een logistiek bedrijf werken? Was ik bereid mijn eigen plannen overboord te gooien?

„Ik doe nu dingen waarvan ik nooit had verwacht dat ik ze op mijn leeftijd zou doen. Zo hebben we net een grote investeerder binnengehaald. Ik heb geen baas, niemand zegt dat ik het goed doe. Daarom is het fijn als mensen zo in je geloven dat ze geld in je willen steken.

„Onze ouders vonden het lastig dat ik in het bedrijf stapte. Ze waren bang dat we ruzie zouden krijgen en dat zij dan partij moesten kiezen. En ze vonden het griezelig dat Friso en ik afhankelijk werden van hetzelfde werk. Mijn ouders zijn geen ondernemers, ze hebben altijd voor anderen gewerkt. Zelf heb ik nooit gedacht dat het mis zou kunnen gaan.

„Ik ben een aanpakker. Wil meteen gáán, met de poten in de modder. Friso denkt langer na, is behoudender. Zo vullen we elkaar aan. Als ik uit de bocht vlieg, stapt hij op de rem. En andersom: als hij op de rem staat, geef ik gas.

„De markt van online kopen explodeert. En daarmee groeit ook de behoefte aan vervoer. Ik voorzie een zonnige toekomst voor HubHub.”