Ouderwets scherpe film over politiek schandaal

Naomi Watts als ex-CIA-agent Valerie Plame in Fair Game
Naomi Watts als ex-CIA-agent Valerie Plame in Fair Game

Fair Game (Doug Liman, 2010) RTL 5 20.30-22.45 uur

Valerie Plame (Naomi Watts) kijkt verbaasd op naar de tv. Daar werd net aangekondigd dat er aluminiumbuizen waarmee uranium kan worden verrijkt in Irak gevonden zijn. Maar was ze een paar weken eerder niet bij een CIA-vergadering waarin de claim dat Irak over massavernietigingswapens beschikt als onzin wordt afgedaan? De toeschouwer ervaart op dat moment dezelfde verbazing als Plame: hier is achter de (politieke) schermen duidelijk gerommeld om maar een aanleiding te hebben om een snelle inval in Irak te rechtvaardigen. Hoe kan dit? Na verbazing volgt al snel verontwaardiging. En nog allerlei andere emoties wanneer voor Plame en haar echtgenoot Joseph Wilson (Sean Penn) het politieke echt persoonlijk wordt.

Fair Game is gebaseerd op de memoires van CIA-agent Plame en haar echtgenoot Joe Wilson, een oud-diplomaat. Het is een politieke film die onverholen partij kiest voor het echtpaar en vol woede zit over het democratische proces in de VS dat gevaar loopt door rechtse haviken die uit eigenbelang de waarheid geweld aan doen. Het knappe van Fair Game is de overtuigende verweving van de ‘grote’ geschiedenis met het persoonlijke verhaal van Plame en Wilson.

Regisseur Doug Liman, die eerder onder meer de Ludlum-verfilming The Bourne Identity maakte, draait graag met een schoudercamera. Van liefdesscènes tot actie. Dat geeft de film een zekere eenvormigheid.