Opinie

Dit is een artikel uit het NRC-archief

Cultuur

Lance a Lot

Youp

Gistermiddag meldde ik me op het kantoor van ene Bram Moszkowicz, alwaar ik een onderhoud had met zijn beste vriend Leon de Winter, die het script gaat leveren over de door mijn productiemaatschappij uit te brengen film over het leven van Lance Armstrong. Lance a Lot! is de voorlopige werktitel. Mijn Overal Kanker! vond men te cru. De afspraak ging in eerste instantie meer over de zakelijke dan de inhoudelijke kant van de overeenkomst. De betaling dus. Volgens Leon ben je geen intrinsiek slecht mens als je materieel goed voor jezelf zorgt. De betaling wil Leon graag zwart. Ik mag daar niet te benauwd Hollands over denken. In Hollywood is dit volstrekt normaal. Hij zit een beetje klem door de tegenvallende verkopen van zijn laatste sprookje VSV.

Omdat er sinds enige tijd nogal wat paparazzi voor de deur van Bram staan moest ik vermomd naar binnen. Tip van de uit de Gouden Bocht gevlogen advocaat was een brommer en een integraalhelm. Het wachtwoord bij de intercom was Twan Huys! Omdat ik een jongen van de humor ben meldde ik mij onder de naam Germ Kemper. Daar moesten Bram en Leon erg om lachen. Receptioniste Estelle ook. Leon was niet alleen. Hij werd geflankeerd door twee Marokkaanse kickboksers. Geen praters volgens Leon. We werden het over het bedrag snel eens. Het geld mag in een wijnkistje of een sporttas. Af te leveren bij de demente moeder van Ton Hooijmaijers, ook een heel goede vriend van Bram en Leon. En al jaren een zeer betrouwbare zakenrelatie. Ton zou ook voor de financiering van de film kunnen zorgen. De Fortis Bank is dan de meest voor de hand liggende partij. Maar ik vertelde aan Leon dat ik al rond ben met de Rabobank. Een filiaal in het Belgische Brasschaat regelt een twintigtal miljoenen. Daar moet ik me ook vermomd melden. In een Ferrari en de wachtwoorden zijn Breukink of Boogerd. Oud-topman Wijffels heeft zich met de totstandkoming van de transactie bemoeid en wel als voorwaarde gesteld dat hij in de film niet voorkomt. Zijn imago als progressieve christen mag niet geschaad. En dat zowel Breukink als Boogerd clean uit de strijd komt spreekt volgens Wijffels voor zich. Voor Leon is dit geen enkel probleem. U betaalt, wij schrijven is zijn motto. Daarbij zijn de beide heren volgens Leon hartstikke schoon. In de Haarlemse brasserie Stempels prikte de schrijver onlangs nog een vorkje met Mart Smeets en die heeft hem toen verteld dat Michael hem meerdere malen gezegd heeft dat hij in zijn hele carrière nooit iets heeft gebruikt. Smeets heeft het Boogerd diverse malen expliciet gevraagd en Michael heeft steeds ontkend. Wie is Mart dan om dat niet te geloven? Voor Breukink geldt hetzelfde verhaal. Opvallend was het gele elastiekje om de pols van Leon. Grappig detail.

De film wordt hard en er is ruimte voor fictie. De zaadbalkanker wordt bijvoorbeeld veroorzaakt door vervuilde Oekraïense epo, geleverd door een man die sterk doet denken aan Tscheu La Ling. Dit staat niet zwart op wit in het script, maar de suggestie wordt gewekt. Daarna neemt Lance wraak door zeven keer de Tour te winnen. Dat wordt de psychologische onderlaag van de film. Veel begrip voor Lance. Leon kan niet anders. Hij is altijd vlug begaan met het lot van de daders. De hele promotie van de film komt in handen van Eva Jinek. Zij gaat zich uiteraard kritisch opstellen.

„Knipoogkritisch”, lachte Leon mij gisteren toe. Ik lachte uiteraard terug. De meeste opnamen vinden plaats in de kapitale villa van Jan van Vlijmen. Ook een heel goede vriend van Leon. De villa wordt wel verbouwd door Ballast Nedam en de vrouw van Hooijmaijers regelt de catering. En alle filmsterren rijden net als Leon verplicht in een Porsche. Ik ook. En naar de première kom ik op de brommer. Met helm. Een grote knipoog naar het hele project.