Column: Of je worst lust

In alle soorten en maten trekken ze aan me voorbij: pikken, poezen, aarzen, pruimen, roeden, dozen, fluiten, konten, mutsen – ik ben pas een paar uur op de Buchmesse, maar ik kan nu al geen voor- of achterbibs meer zien.

De internationale uitgeverswereld heeft zich, het enorme verkoopsucces van Vijftig tinten grijs indachtig, en masse op de erotica gestort. Op de damesporno meer precies, het eenvoudige gooi- en smijtwerk zonder literaire of intellectuele ambitie. Het gaat om De Daad immers, niets meer en niets minder, liefst een beetje hard en van achteren, ‘want dat vinden vrouwen lekker’, lispelt een zwetende Zweedse uitgever die net iets te dichtbij komt zitten.

Iedereen probeert een graantje mee te pikken en dus wordt er in de Scandinavische hal nog harder gehijgd dan bij de Fransen, kreunen de Duitse uitgevers dat het een aard heeft en wordt er wat af gesopt bij de Engelsen en de Amerikanen. ‘At last women admit what they have always refused to admit: that everything they are is sex!’ juicht een Franse agent in zijn rechtengids. Ook het Engelse Penguin doet het, zij het iets beschaafder: ‘Sex, capitalism, power, deception: a twenty-first century novel told through the twists and turns of an erotic obsession.’

En wat te denken van dit Franse meesterwerk: ‘Ellie is eighteen and leads a carefree and superficial life until the day she comes across a married surgeon nearing fifty; their erotic affair finally takes off in a Parisian hotel room.’ Minstens zo spannend, uit de Verenigde Staten: ‘Alice Martin’s plan was simple, but when the 22-year-old woman breaks into Jack Calabrese’s house, the older man catches her in the act: Alice is drawn into a position of sexual surrender to a man she barely knows.’ Alleen de Deense uitgeverij C&K Forlag doet het met een knipoog. Die laat de romantrilogie Ten lessons in lust (‘fifth lesson: where your vagina hides an award’) vooraf gaan door een motto van Leonard Cohen: ‘There’s a crack in everything, that’s where the light gets in.’

Waar deze hype, veertig jaar na de seksuele revolutie, opeens vandaan komt? De kranten hebben, ook bij ons, bol gestaan van de sociologische verhandelingen over de vrouwelijke seksualiteit na de derde (of was het de vierde?) feministische golf. Maar wie in Frankfurt door de beurshallen struint, kan zich niet aan de indruk onttrekken dat er een vermogen aan marketinggeld wordt gespendeerd, door opvallend veel mannelijke uitgevers overigens, om het vuur een beetje op te poken. Als het mogelijk is de ene helft van de wereldbevolking ervan te overtuigen dat Heineken het lekkerste bier maakt, moeten ze gedacht hebben, is het toch ook mogelijk de andere helft  te doen geloven dat het zonder handboeien saai is in de sponde?

Begrijp me niet verkeerd: seks komt in de beste families voor en er zijn erotische romans die tot de top van de wereldliteratuur behoren. Maar met seks en met wereldliteratuur hebben de titels die tijdens deze Buchmesse als ‘hot, hot, hot!’ worden gekwalificeerd tamelijk weinig te maken. En dus schuif ik een beetje weg van de Zweedse uitgever die, doorweekt inmiddels, zijn geile handelswaar aanprijst. ‘Kom op, vrouwen!’ hoort men mij brommen. ‘Wanneer lezen we weer met ons hoofd in plaats van met onze onderbuik?’

Annette Portegies

Deze blog is eerder gepubliceerd op het intranet van WPG Uitgevers.