Oorlogswijn

Menno Steketee presenteerde eergisteren onderzeebootmannenkost. En illustreerde zijn culinaire duikbootavontuur  met het verhaal hoe Beef Wellington aan zijn naam kwam. Waarna het recept volgde. En daar kreeg ik - ofschoon ooit afgekeurd voor actieve dienst -  enorme trek van. Dit is het soort eten dat op tafel dient te komen nu de herfst weer in de maand zit. En laat ik dan als disgenoot ook maar een wijn met een verhaal kiezen. Dat verkoopt nu eenmaal beter. Ooit sprak ik daar met een wijnmaker in Australië over die daar een oneliner voor had: ‘I am not a bottleseller but a storyteller.’

En wat dat laatste betreft voorziet Eger (of Egri) Bikavér, hier beter bekend als Stierenbloed, in een historisch oorlogsepos. Weliswaar niet met een hoofdrol voor de mariniers maar voor de landmacht.

De mare wil dat in 1592 het stadje Eger werd belegerd door de Turken. De vrouwen mengden stierenbloed door de rode wijn die hun mannen moed en kracht moest schenken tijdens een uitbraak om zo de belegeraars te verjagen.

Aldus geschiedde. De aanblik van tweeduizend dronken Hongaarse mannen, met naar zo het leek van bloed druipende baarden, deed een Turks leger van honderdduizend man op de vlucht slaan. Losers. De Koerden weten nu wat ze te doen staat.

Hoe dan ook, een vinologische bestseller was het resultaat. Maar helaas gaat de regel ‘hoe beter het verhaal, des te beter de wijn’ niet altijd op. Mocht er ooit al sprake zijn geweest van kwaliteit dan is deze in ieder geval flink verwaterd.

Het gros van de Egri Bikavér is decennialang gemaakt op de biobakmanier. Alle wijn die een wijnboer eigenlijk had moeten weggooien, verzamelde hij. Daar verdween vervolgens een flinke pets suiker in.

Deze assemblage verkocht hij in eerste instantie aan Duitse toeristen, want die hielden wel van wat rondeur. En later stonden ook wij Hollanders in de rij, want bovendien was de wijn lekker goedkoop. Tot op een goed moment het boek ‘Stierenbloed’ uit was. In de budgetcategorie fungeerde hier Dirck III nog een poosje als stierenbloedbank, maar ook deze wijnkiloknaller is er mee gestopt.

Gelukkig heeft wijnmaker György Lörincz dat niet gedaan. De Hongaars wijnmaker van het jaar 2009 heeft zich één doel gesteld: de volledige rehabilitatie van Egri Bikavér als kwaliteitswijn. En met zijn St. Andrea Áldás Egri Bikavér 2009 gaat hem dat lukken. Zijn blend (merlot, kékfrankos, cabernet franc en syrah) is bijzonder goed. Zacht en stevig tegelijk. Bramen, paddenstoeltjes, aangename laurier en vooral prachtige zuren die aanmoedigen tot doordrinken. Prachtwijn. Scoorde een 9 in mijn nieuwe koopgids De Grote Hamersma 2013. Daarom: zonde om in je baard te gieten. En daarbij een perfecte begeleider van Beef Wellington.