Syrië? Wat was daar toch mee?

Iran en Soedan hebben het een en ander te verhapstukken met Amerika, dus voor de islamitische regimes daar was de in Californië gemaakte anti-islamfilm een prachtige gelegenheid om weer eens snel wat betogers de straat op te sturen voor een anti-Amerikaans protest. In andere islamitische landen grepen radicale moslimleiders meteen hun kans om minder radicale regeringen uit te dagen: ha! wie zijn hier de ware verdedigers van het geloof? De christelijke filmmakers wilden provoceren en islamitische regeringen, geestelijken en activisten zijn hun wat graag ter wille.

Nee, deze Dwars gaat niet wéér over die verschrikkelijke film. (Overigens ook zo gelachen om die baardmannen die zo onwaarschijnlijk soepel zwaaiend met hun knuppels komen aanhuppelen om christenen in elkaar slaan? Maar dit terzijde.) Of de cartoons van Charlie Hebdo. Of alles wat er op dit gebied nog aankomt. Ik wil het over Syrië hebben.

Syrië? Wat was er daar ook weer mee?

De oorlog in Syrië zal ongetwijfeld weer terugkomen op de voorpagina’s en in de praatprogramma’s, maar voorlopig hebben de vrijheid van meningsuiting en vernederde moslims onbeperkt voorrang. En dat heeft Hezbollah-leider Hassan Nasrallah heel goed begrepen. Hij organiseerde de allergrootste betoging van allemaal.

Een half miljoen Libanezen gingen een week geleden de straat op in Beiroet om te protesteren tegen de belediging van de profeet. Een drukkerij had overuren gemaakt om duizenden plakkaten af te drukken met de tekst „Een miljard en 400 miljoen tot uw dienst, o profeet Mohammed”. In het Engels zodat wij in het Westen de boodschap meekregen.

Maar wiens portret werd ook meegedragen? Van president Bashar al-Assad. Dat sprak boekdelen.

Het komt Nasrallah namelijk bijzonder goed uit als we eens een tijdje niet over Syrië praten. De zwaar gewapende shi’itische organisatie Hezbollah is met Rusland en Iran onder de weinige overgebleven bondgenoten van het Syrische regime. Daarom is ze nogal in het defensief geraakt in Libanon.

Syrië in de steek laten, kan niet, want Assad levert Hezbollah zijn Iraanse en Russische wapens zonder welke de organisatie nergens meer zou zijn.

Maar God is groot want hij leverde de film die Nasrallah nu in staat stelt zich op te werpen als de hoeder van de gekwetste gelovigen. Hij zorgt ervoor dat ze ook beledigd blijven: het is de ergste aanval ooit op de islam, heeft hij gezegd. Dus moet er voor onbepaalde tijd geprotesteerd worden. „Onze woede is geen voorbijgaande zaak”, wreef hij zijn aanhang in tijdens die eerste betoging.

Hoeveel Arabieren zijn er de laatste anderhalf jaar eigenlijk voor de Syriërs gaan demonstreren?

Carolien Roelants