Kluts-ei

Twee jaar geleden werd het wereldkampioenschap wielrennen in Australië verreden. Nog meer dan gisteren was de Belg Philippe Gilbert favoriet, hij won alles. Vooruitlopend op de wereldtitel organiseerde zijn broer Christian een groot scherm in het gemeenschapshuis van de gemeente Remouchamps in de Ardennen, waar ze – familie en buurtbewoners – de wedstrijd ’s nachts gemeenschappelijk

Twee jaar geleden werd het wereldkampioenschap wielrennen in Australië verreden. Nog meer dan gisteren was de Belg Philippe Gilbert favoriet, hij won alles. Vooruitlopend op de wereldtitel organiseerde zijn broer Christian een groot scherm in het gemeenschapshuis van de gemeente Remouchamps in de Ardennen, waar ze – familie en buurtbewoners – de wedstrijd ’s nachts gemeenschappelijk zouden bekijken. Ik ging er heen met fotograaf Elmer van der Marel.

Moeder Anita Gilbert zat aan een tafel achter een roze geldkist

Wat ik me vooral herinner is dat ik toen een dubbele kaakontsteking had en dat onze tolk – superfan Danny Vansnick – uit zijn mond rook. Danny ging met zijn vrouw naar alle koersen. Hij zei: „Als hij gewonnen heeft krijgen we weleens een slok champagne.”

Het gemeenschapshuis stond ergens tussen niets en nergens en de bebouwde kom van Remouchamps, een dorp waar ‘de grotten’ de grootste attractie waren. In de hal werden we begroet door een als kangoeroe verklede vrouw. Op de vraag ‘Waarom?’ antwoordde ze: „Ik ben Nadia, ik ben de zus! Ik ben de zus! Mijn broer is in Australië, het land van de kangoeroe. Ik ben de kangoeroe!”

Benieuwd naar de rest van de familie betraden we een grote ruimte. Moeder Anita Gilbert zat aan een tafel achter een roze geldkist. Ze had een slecht gebit, droeg een zwarte jurk en verkocht fan-artikelen met afbeeldingen van haar zoon – sleutelhangers, T-shirts, zwaaishawls – en consumptiebonnen. Voor ‘de geluk’ had ze bij de ingang van het gemeenschapshuis zes kaarsen aangestoken, ze waren uitgewaaid. Het lievelingseten van Phil was gekookte bonen met spek, rookworst en kluts-ei, ze maakte het vroeger iedere ochtend voor hem klaar.

„Hij verzuurt nie.”

Vader Jeannot Gilbert had een kaal hoofd, de oren stonden ver van elkaar. Hij had de spijkerbroek hoog opgetrokken en droeg alvast een regenboogtrui. Hij had zijn hele leven bij wapenfabriek FN gewerkt. Vader en zoon spraken nooit over de koers. Voor de race had hij zijn zoon door de telefoon gezegd: „Concentreer je op de dingen waar wij niet over spreken.” Daarna was hij over de verbouwing van het huis in Monaco begonnen.

De race duurde lang, het halve dorp stond buiten te roken. Iedereen was klaar voor het feest dat niet kwam. Direct na de finish – de Noor Hushovd won – werd de beamer uitgezet. Uit aluminium bakken werd ’s morgens ontbijt geserveerd: gekookte bonen, rookworst, gebakken spek en kluts-ei. Familie en buurtbewoners aten het zwijgend op.

Gisteren werd Philippe Gilbert in Valkenburg alsnog wereldkampioen. Twee jaar te laat wat mij betreft, maar ik gun het ze enorm.