Bedwelmende klankmagie

Kees Wieringa (54) is pianist/ componist en speelde wereld-wijd honderden uitvoeringen van het werk ‘Canto Ostinato’ van Simeon ten Holt.

De voorstelling InnerAct die zaterdag in Den Haag in wereldpremière ging, is een audiovisuele performance met de compositie Canto Ostinato van Simeon ten Holt als uitgangspunt. Diens bezwerende muziek is een rage onder jong en oud, en heeft al veel kunstenaars geïnspireerd tot nieuwe interpretaties.

Ten Holt heeft als aanwijzing boven de partituur geschreven ‘ruimte, veel ruimte’. Dat is raak getroffen door de jonge kunstenaars Gwyneth Wentink (harp), Wouter Snoei (elektronica) and Arnout Hulskamp (visuals). Zij voerden hun bewerking immers uit in het grootste overdekte atrium van Nederland, in het Haagse stadhuis op het TodaysArt festival voor nieuwste elektronische kunst.

Ten Holt noemt zijn composities ‘werk in uitvoering’. Je kunt er dus vele kanten mee op. De muziek creëert ruimte in het hoofd maar ook ruimte in de omgeving waar het gespeeld wordt. Het uitvoeren van muziek van ten Holt is een sociale gebeurtenis, de interactie tussen de musici is fascinerend om naar te kijken maar is minstens zo spannend voor de uitvoerenden zelf. Ik had grote bewondering voor harpiste Gwyneth Wentink die onder dwang van de elektronische metronoom een geweldige drive en inzet toonde. De poging van de laptopartiesten om contact met haar te leggen was niet altijd even hoorbaar of zichtbaar.

Visuele computerbeelden deinden ritmisch mee op de muziek. Technisch werd het allemaal verbluffend uitgevoerd. Toch had ik stiekem gehoopt op een nieuwe kennismaking met het stuk waarvan ik iedere noot ken en waar ik eigenlijk niet graag naar luister, zelf uitvoeren is veel leuker. Soms vroeg ik mij af waarom deze musici niet meer risico’s namen, geen wildere ritmes toevoegden, geen nieuwe dimensie toonden dan louter prachtige klanken en beelden.

Ik ging wat rondlopen, zodat de klanken een plaats in de ruimte konden innemen. Ik nam de lift naar de hoogste etage en kwam op een overloop waar die immense hal zich meester van mij maakte.

Nu pas ging de muziek echt leven. Ik raakte in de ban van de computerbeelden en besefte dat het goed was dat er onder de balustrade netten waren gespannen. Want als ik ooit had willen springen dan was het nu geweest, hier, in de magie van deze muziek in deze waanzinnige ruimte.

Herh. Dutch Design Week (24/10) en Kunsthal Rotterdam (23/11).