Zoon : ‘Hij laat me op mijn bek gaan’

Sebastiaan Sanders (32), getrouwd, twee kinderen (2 en 9 maanden). Kwam in april dit jaar in dienst bij Leolux als hoofd strategisch management. Werd een maand later bestuursvoorzitter.

„Ik vind het dapper hoe Jeroen uit het bedrijf is gestapt. Hij heeft er heel veel voor opgegeven en er heel veel uren in gestoken. Het vereist enorm veel zelfbeheersing om je opvolger niet voor de voeten te blijven lopen. Vooral omdat het tussentijdse management niet lekker liep. Ik zag dat Jeroen onrustig werd en deelde zijn zorgen. Je kunt geen familiebedrijf blijven als je niet betrokken bent bij de leiding van het bedrijf. Dus ben ik naar mijn broer en zussen gestapt om te vragen wat zij wilden. Iedereen wilde het familiebedrijf behouden. Ik was de enige die het wilde doen en de rest steunde dat. Met die boodschap ben ik naar Jeroen gegaan. Hij was opgelucht. Had zich duidelijk zorgen gemaakt of zijn kinderen de opvolging wel zagen zitten. „Het was best lastig om mijn baan op te zeggen, ik werkte er al zeven jaar, maar ik miste het ondernemerschap en de emotie van een familiebedrijf. Als kind weet je niet beter dan: mijn vader nam het bedrijf van zijn vader over, dus ik straks van hem. Maar als puber begon ik me af te vragen of er niet meer was dan Leolux. Ik vind het knap dat mijn vader ons niet heeft gepusht. Wij mochten onze eigen keuzes maken. Ik heb er ook diep respect voor dat hij, vanuit zijn ervaring, terughoudend is met kritiek. Dat hij niet verlangt dat ik zijn advies opvolg en mij gewoon op mijn bek laat gaan.

„Ik voel me niet alleen verantwoordelijk voor mezelf, maar ook voor het levenswerk van mijn vader en de banen van 450 mensen. Ik kan wakker liggen van de angst het te verpesten, het houdt me elke dag bezig. En toch is deze verantwoordelijkheid precies wat ik zocht.”