Verbitterde ex en jaloerse vriendin

Sinds Sarkozy gaan Franse politici door voor celebrity’s.

President Hollande hoopte het tij te keren, maar ook zijn liefdesleven is nu al maanden voer voor de roddelbladen.

French President François Hollande (L) and his partner Valerie Trierweiler go to the beach at the Fort de Bregancon in Bormes-les-Mimosas, southeastern France, on August 3, 2012. François Hollande and Valerie Trierweiler spend their holidays at the Bregancon Fort, one of the official presidential holiday residences since 1968. TOPSHOTS/AFP PHOTO / BORIS HORVAT
French President François Hollande (L) and his partner Valerie Trierweiler go to the beach at the Fort de Bregancon in Bormes-les-Mimosas, southeastern France, on August 3, 2012. François Hollande and Valerie Trierweiler spend their holidays at the Bregancon Fort, one of the official presidential holiday residences since 1968. TOPSHOTS/AFP PHOTO / BORIS HORVAT AFP

Correspondent Frankrijk

Parijs. Op het dagelijkse leven van veel Fransen zal François Hollande uiteindelijk het meeste invloed hebben met zijn keuze, deze week, voor een politiek van veel belastingverhoging en een beetje bezuinigen op de overheid. Economen hebben het er allemaal over. Maar dat is niet wat de Fransen nu het meest van hun president merken. Ze hoeven maar een boekwinkel binnen te lopen, even tv te kijken of een willekeurig weekblad op te slaan – niet alleen het populaire Paris Match – of ze zien Hollande in volle privéglorie. Nu eens op de foto met zijn partner Valérie Trierweiler, dan op een boekomslag met zijn ex Ségolène Royal, hier met de kinderen, daar op vakantie. François Hollande is een Frans societyfiguur geworden. Premier Ayrault erkende gisteren: de président normal die Hollande wilde zijn, is „in een andere fase gekomen”.

Nog niet zo heel lang geleden lieten Franse politieke journalisten zich erop voorstaan dat zij privé en publiek strikt gescheiden hielden. Heel anders dan hun, zeg, Britse collega’s. Ze schreven vrijwel niets over het privéleven van hun presidenten, van Charles de Gaulle – over wie ook weinig spannends te vertellen was – tot Jacques Chirac – wiens chauffeur oud is geworden met een vracht aan nooit opgeschreven anekdotes.

Maar dat taboe is geslecht. En politieke journalisten doen er lustig aan mee. „Majestueus, verliefd, explosief, onberekenbaar. En overduidelijk gevaarlijk.” Zo karakteriseert journalist en schrijver Laurent Greilsamer Hollandes partner Valérie Trierweiler in zijn boek La Favorite. Een paar andere boeken die de gecompliceerde driehoeksverhouding tussen Royal, Hollande en Trierweiler tegen het licht houden: Entre deux feux (Tussen twee vuren) van de journalistes Anna Cabana en Anne Rosencher, en L’Ex, van de journalist Sylvain Courage.

De trend begon met Nicolas Sarkozy, Hollandes voorganger. Die showde zelf zijn liefdesleven. Geen trouwring om bij een tv-interview? Ja, legde Sarkozy dan uit: huwelijksproblemen – een politicus is ook maar een mens, net als de kiezer. Na zijn scheiding onthulde hij zijn nieuwe liefde, ex-fotomodel Carla Bruni, door met haar naar Disneyland Parijs te gaan. De president was geen gewone Fransman meer, maar een celebrity.

Sarkozy voerde nog zelf de regie over de publiciteit over zijn privéleven. Dat ging anders bij ex-IMF baas Dominique Strauss-Kahn. Journalisten zwegen jaren over DSK’s seksuele escapades (en zijn soms agressieve versiermethodes). Maar nadat hij in de VS was gearresteerd, verdween zijn seksleven niet meer uit het nieuws. Zijn echtscheiding deze maand van journaliste Anne Sinclair haalde alle Franse media.

Het privéleven van François Hollande is al maanden een publieke zaak. Als kersverse première dame zorgde Trierweiler voor ophef in de aanloop naar de parlementsverkiezingen in juni. Ze sprak via Twitter haar steun uit voor de tegenkandidaat van Ségolène Royal, de ex-partner van Hollande, toen die streed voor een zetel in het parlement. De president had daags ervoor nog een steunverklaring voor Royal uitgegeven. Qui est le chef? (Wie is de baas?), kopten Franse kranten malicieus.

De auteurs van La Favorite, Entre deux feux en l’Ex wijzen allen op de verregaande politieke implicaties van de rivaliteit tussen een verbitterde Royal en een jaloerse Trierweiler. De auteurs van Entre deux feux noemen ‘Tweetgate’ de eerste aantasting van la présidence normale. Hollande had eerder gezegd dat hij het onderscheid tussen privé en publiek juist in ere wilde herstellen.

Dat is hem niet gelukt. Toen Hollande in mei op Place de la Bastille, te midden van prominenten van de Parti Socialiste, zijn verkiezingszege vierde, gaf hij Royal (de moeder van zijn vier kinderen) twee zoenen op de wang. Momenten erna trok Trierweiler Hollande naar zich toe. „Wij zoenen elkaar op de mond”, zei ze, en voegde de daad bij het woord.

Nu kunnen alle Fransen lezen wat journalisten al jaren wisten. Zoals hoe Royal in 2004 haar politieke invloed aanwendde en gedaan kreeg dat de journaliste Trierweiler, die sinds de jaren negentig voor Paris Match over de socialisten schreef, een andere rol bij het weekblad kreeg.

In 2010 maakte Hollande zijn relatie met Trierweiler wereldkundig. Hij en Royal waren toen al drie jaar uit elkaar. Maar gerust was Trierweiler er nooit op. Achter de schermen stelde ze alles in het werk Royal op afstand te houden. Dat lukte niet altijd. Zo wist Royal zich tijdens een partijcongres tóch weer naar voren te wurmen om ‘François’ succes te wensen. De camera’s draaiden uiteraard.

Hollande is eigenlijk niet meer over de tweets van Trierweiler in juni heen gekomen. ‘Tweetgate’, redeneert Greilsamer, is een ogenschijnlijk onbeduidende affaire die weleens het kristallisatiepunt zou kunnen blijken van de toenemende kritiek dat Hollande een futloze president is die geen harde keuzes durft te maken. Het toonde een machteloze Hollande, niet in staat een coherente boodschap uit te dragen.