Ik zocht een leuke hobby

Mmoths is het schoolvoorbeeld van snel succes. Een half jaar na zijn eerste track kreeg de Ier (19) een contract.

Redacteur Cultuur

De dag na zijn eindexamen vloog de Ierse Jack Colleran (19) naar Los Angeles om er zijn platencontract te tekenen bij SQE Records, nu iets meer dan een jaar geleden. Nog geen half jaar daarvoor had hij zijn eerste elektronische soundscapes in de trant van Gold Panda en Nicolaas Jaar online gezet. ‘Blisters’, heette dat eerste nummer, naar de blaren die hij nog op zijn handen had staan van het sneeuwschuiven in de tuin.

Inmiddels heeft Colleran, artiestennaam Mmoths, een Amerikaanse tournee afgerond. Zijn titelloze EP verscheen in maart en vandaag treedt hij op tijdens Incubate festival in Tilburg. Het is zijn tweede bezoek aan Nederland.

De bleke, wat schuchtere tiener – zwart gehaakte trui, studs door de oorlellen – is het archetype van de nieuwe generatie zolderkamerproducenten: opgegroeid met internet, blogs en do it yourself-software om muziek thuis te produceren. Colleran downloadde Ableton tijdens Kerstmis 2010 omdat hij „op zoek was naar een hobby”. „Veel van mijn vrienden waren aan het produceren en ik wist niet echt wat ik met mijn tijd aan moest. Ik had nooit bedacht dat ik hier mijn beroep van kon maken. Ik wilde gewoon iets doen voor mijn plezier.” En hij had een hekel aan sport. „Ik heb twee of drie weken rugby gespeeld, maar ik was alleen maar bang dat ik een bot zou breken.“

Drie dagen nadat hij de software had gedownload, stond zijn eerste track online. „Vanwege de sneeuw had ik geen zin om naar buiten te gaan. Ik dacht: ik wil dit leren, dus ik heb een paar tutorials bekeken op YouTube. Zo leerde ik drums te programmeren. Ik wist ook niet precies hoe ik alles moest doen, ik wist niet eens dat het elektronische muziek was, ik deed maar wat.”

Daarvoor luisterde Colleran, eerst bassist in een coverband, vooral naar rock en indiebands als Bon Iver. „Ik houd ervan om naar muziek te luisteren die emotioneel geladen is. Maar ik wilde niet dat je het verhaal moet horen van een zanger die vertelt hoe zijn hart gebroken is door zijn vriendin. Ik wilde muziek maken die niet bepaalde gedachtes of interpretaties aan de luisteraar opdringt. Dit voelde als pure expressie, gewoon iets maken vanuit jezelf.”

En dus ging Colleran aan de slag met opnames van knisperende bladeren en het geluid van regen op zijn raam. „Ik houd niet van geluiden die te gestileerd zijn. Ik houd ook van het geluid van een platenspeler, de ruis op de achtergrond. Onlangs kon ik niet slapen, omdat ik de regen tegen de ruiten hoorde tikken. Dat geluid heb ik opgenomen en gesampeld en eindeloos herhaald. Maar toen ik dat nummer online had gezet, zeiden mensen: hier val ik van in slaap.”

Zijn gevoelige, bijna dramatische soundscapes, zijn soms wat melancholisch voor in de clubs. Colleran moet nog wat oefenen met de opbouw van zijn set, beaamt hij. Alle samples die hij in zijn bibliotheek heeft staan, arrangeert hij ter plekke op zijn laptop. „Maar er was nooit een doel met deze muziek. Ik zette het ooit op Soundcloud, omdat de bestanden te groot waren om naar mijn vrienden te sturen.” Op dat moment belde een van hen en zo kwam hij op zijn artiestennaam. De vriend klaagde over ruzie met zijn ‘mott’, Ierse slang voor vriendin. Een verbastering van dat woord werd het alias dat Colleran aanmaakte op Soundcloud. „De tweede t werd een h zodat mensen het in de rest van de wereld zouden begrijpen. Later heb ik een extra m toegevoegd, omdat er al een Britse band was met die naam. Nu weet geen enkele radio dj meer hoe-ie het moet uitspreken. ‘Here is a new track from m-m-m-moths’.”

Mmoths treedt vanavond op om 20.00 in 013.