Een streling is voor The XX genoeg

CD popCoexist, The XX. ****

Met Coexist, hun tweede cd, laat The XX horen wat ze de afgelopen drie jaar heeft bereikt. En dat is niet niks. De groep uit Londen, met muzikanten van allen rond de twintig, maakt de minimale muziek waarmee ze zo succesvol debuteerde, op de tweede cd nog minimaler.

De debuut-cd uit 2009 heette XX. De groep van zangeres Romy Madley Croft, Oliver Sim en Jamie Smith kwam diep uit de Londense underground, maar had onmiddellijk succes met liedjes als ‘Crystalised’ en ‘VCR’, en kreeg voor het debuut de Mercury Prize. Hun geluid was toen al volgroeid: eenzame gitaarakkoorden echoënd in een lege ruimte, trage zang van Sim en Madley Croft, soms tegelijk en soms afgewisseld en subtiele echo’s en ruis die als rook tussen de instrumenten dreven. Die rondgestrooide klanken varieerden van laag en nauwelijks waarneembaar tot warm en zinderend. Doordat drum en gitaar slechts een kleine rol speelden, waren juist die bijgeluiden essentieel. Dat viel andere muzikanten op en bandlid Jamie Smith, verantwoordelijk voor het geluid, werd een veelgevraagde producer.

Coexist, de langverwachte opvolger van XX, blijkt opnieuw bedwelmend en hypnotiserend. De zang van zangeres Madley Croft en haar mannelijke tegenpool Oliver Sim is nog steeds traag en bijna slaperig. Maar Madley Croft heeft soms een drang in haar stem die neigt naar de lustvolle voordracht van r&b-zangers. Ze doseert het echter zo subtiel, dat het alsnog afstandelijk lijkt. De muzikanten geven zich dit keer meer bloot, zoals in het prachtige nummer ‘Angels’ waarin Madley Croft een geliefde vasthoudend toezingt ‘They would be/ As in love with you as I am’. De gitaren zijn nog spaarzamer, de drums ritselen; van de instrumentatie is slechts het skelet over. En het werkt. Want waar andere muzikanten je willen omhelzen, heeft The XX aan een streling genoeg.