‘Ze liet me over de rand van de emmer kijken’

Wie inspireerde Goedele Liekens (48)? De Belgische seksuoloog en presentator kwam onlangs met de nieuwe glossy GDL.

Ik had een tante. Een suikertante. Ze was nooit getrouwd. Ze was lerares op een middelbare school en dan mocht dat niet. Zij zei: ‘Onze Goele’, zo werd ik genoemd, ‘die gaat doorstuderen. Die heeft de hersens.’

Ik was een jaar of tien. Het betekende een keerpunt. Ik heb m’n leven naar haar verwachtingen ingericht. Zo zijn kinderen. Als je kinderen laat merken dat er wat van ze verwacht wordt, dan gaan ze er naar leven. Je moet ze laten weten dat ze bijzonder zijn.

Het was voor haar evident dat ik naar de universiteit zou gaan. Ze gaf me ook boekjes met raadsels. En van die breinbrekers die ook in iq-testen voorkomen en die eigenlijk te moeilijk voor me waren.

In het gezin waar ik opgroeide werden grootse ambities niet gestimuleerd. Mijn ouders waren warm en lief. Maar het motto was: ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’. Die sfeer hing ook in het dorp waar ik opgroeide. Voor veel dorpsmeisjes was kleuterjuf worden al een hele ambitie. Mijn tante woonde ook in het dorp. Maar zij was anders. Zij stuurde me niet een bepaalde richting op. Het ging haar er meer om, denk ik nu, dat ik mijn capaciteiten zou gebruiken. Ze liet me over de rand van de emmer kijken. In de emmer was het fijn en veilig. Maar erbuiten viel veel te ontdekken.

Ze was een bloedmooie vrouw. Prachtig gekleed, mooie jurken. Ze leek op Jacky Kennedy, wat betreft uiterlijk en kledingstijl. Zij deed dingen die andere grote mensen die ik kende, niet deden. Reizen bijvoorbeeld. Het vliegtuig nemen. Ze had als een van de eersten in het dorp een eigen auto. Een rood-oranje Opel. Daarmee kwam ze langs en dan nam ze ons mee naar de kermis van Antwerpen of de dierentuin. Of naar het theater. Of mooie schoenen kopen. Dan zat ik doodgelukkig naast haar op de voorbank.

Het was ook een geëmancipeerde vrouw, een vrijgevochten vrouw. Onbewust registreerde ik: Oké, ze is misschien niet getrouwd, ze is misschien een beetje apart. Maar ze leidt een leuk leven. Ze rijdt waar ze naartoe wilt. Ze regelt het zelf.

Haar moeder, mijn grootmoeder, had tegen haar gezegd: ‘Later wacht je op een mooie prins op een wit paard. Hij zal goed voor je zorgen.’ Ze vertelde mij dat ze haar moeder had geantwoord: ‘Ik zorg liever voor mezelf.’

Ik ben medische psychologie gaan studeren, en daarna seksuologie. Ze is in 1985 overleden. Maar als ze het allemaal had meegemaakt, was ze trots op me geweest.’