Wilde perzik en rozenblad

De voedselindustrie is een verwarrende aangelegenheid. Vroeger moest en zou ik mijn schoolmelk opdrinken van de juf, anders werd ik niet groot een sterk. Tegenwoordig lees je overal hoe slecht verteerbaar zuivelproducten zijn. Drie jaar geleden riep iedereen nog dat je dik wordt van brood, nu is een volkoren boterham ineens ‘een bewuste keuze’. En

De voedselindustrie is een verwarrende aangelegenheid. Vroeger moest en zou ik mijn schoolmelk opdrinken van de juf, anders werd ik niet groot een sterk. Tegenwoordig lees je overal hoe slecht verteerbaar zuivelproducten zijn. Drie jaar geleden riep iedereen nog dat je dik wordt van brood, nu is een volkoren boterham ineens ‘een bewuste keuze’. En van de week las ik in de krant dat biologische producten niet gezonder blijken dan niet-biologische. Al is wél aangetoond dat er in biologisch geteeld voedsel minder pesticiden voorkomen. En werden in biologisch vlees minder resistente bacteriën aangetroffen. Wat mij toch mooi meegenomen lijkt. Het onderzoeksteam benadrukte dat het om voorlopige conclusies gaat. ‘Bio’-producten zijn nog niet zo lang in zwang; onderzoek op langere termijn zou best eens andere uitkomsten kunnen opleveren. Voorlopig blijf ik maar gewoon díe biologische spullen kopen, waarvan ik vind dat ze beter smaken (brood, groente) en waardoor ik, dankzij een minder bezwaard geweten, beter kan slapen (vlees, vis).

Vandaag ook een uiterst verwarrend recept: couscoustaart met wilde perzik en gesuikerde rozenblaadjes. Hopeloos natuurlijk, want couscous hoort in hartige gerechten, die wilde perziken zijn keurig gekweekt en bloemen horen in de tuin. Of in een vaas. Mea culpa.

Klop een eiwit schuimig en kwast daarmee de rozenblaadjes in. Bestrooi ze lichtjes, aan beide zijden met wat fijne kristalsuiker en leg ze een dagje te drogen op bakpapier. Doe de couscous in een schaal en laat wellen volgens de instructies op de verpakking. Roer los met een vork en smelt er een klontje boter door. Doe er een snuf zout, de fijngesneden abrikozen, de honing en twee losgeklopte eieren bij en meng goed. Beboter een springvorm (26 cm), schep de couscous erin en strijk glad. Zet de vorm 10 minuten in een hete oven (225 graden).

Meng vlak voor het opdienen de mascarpone en de lemon curd met wat heel fijngesneden munt en een theelepel rozenwater en verdeel dit over de (bij voorkeur nog lauwe) couscousbodem. Schil en ontpit de perziken, leg ze in kleine stukjes op de mascarpone en verdeel de rozenblaadjes erover.

Couscoustaart

Voor acht personen:

3 eieren

8 (onbespoten!) rozenblaadjes

fijne kristalsuiker

250 g couscous

boter

6 gedroogde abrikozen

1½ el honing

250 g mascarpone

4 el lemon curd

rozenwater

munt

3 wilde perziken