Ik stem dus VVD

Goed. Ik ga morgen dus VVD stemmen.

Dat is misschien een beetje confronterend, dat ik dat hier zo tentoonspreid. Maar ik vind het belangrijk. Dag in dag uit etaleren columnisten in de krant hun afschuw over de slechte keuzes van politici. We bespreken wie liegt, draait, faalt, letter voor letter spellen we de hypocrisie uit. En dan zouden we, na al dat publiek gepeins, moeilijk doen om te laten weten wat de eindconclusie is?

Nu valt het niet mee, om een partij zo te steunen. Misschien heb je deze hele verkiezingstijd wel gezweefd, niet omdat je niet kon kiezen tussen al die goede verkiezingsprogramma’s maar omdat je het met helemaal niemand eens bent. Telkens als je denkt je keus te hebben gemaakt, zie je weer een onoverkomelijk slecht plan of factcheck waaruit blijkt dat die leuke meneer alles bij elkaar heeft gelogen.

Wat ik een geruststellende gedachte vind, is dat het allemaal goeiige mensen zijn, die lijsttrekkers. Politici geven veel op voor hun idealen. Een gezinsleven ruilen ze probleemloos in voor een eindeloze stroom aan maatschappelijke bagger en een positie als zondebok.

Die balkenendenorm is geen slechte vergoeding daarvoor. Maar er zijn heel veel plekken waar Samsom en Rutte zo’n salaris hadden kunnen verdienen, met minder werkdruk, minder verantwoordelijk en zonder risico te worden afgeserveerd.

De VVD dus. Ik ben zelfs lid. De VVD en ik hebben veel gemeen. We delen de visie op de economie, de maatschappij en de zo klein mogelijke rol van de staat daarin. Net als Rutte ben ik optimistisch, pragmatisch en verder heb ik ook geen flauw benul wat we met Europa aan moeten. Past als een handschoen, die partij.