Duitsland: Merkel verliest een vriend

Nederlandse politici duiken met het naderen van de verkiezingsdatum regelmatig op in de Duitse pers. De vervroegde verkiezingen in het kleine buurland worden er relatief goed gevolgd. De meeste media vrezen, in het voetspoor van de Süddeutsche Zeitung, dat Duitsland een stabiele partner bij het bestrijden van de eurocrisis kan verliezen.

De Duitse ogen zijn gericht op de SP, die, zoals een krant memoreert, in het Europees parlement in een fractie zit met de voor Duitse begrippen radicale partij die Linke. Dat de SP mogelijk de grootste wordt, en dat Emile Roemer kans maakt minister-president te worden, bezorgt veel Duitsers kippenvel. Want Roemer is tegen verdergaande invloed van Europa. Zijn (later genuanceerde) oneliner dat Nederland alleen over zijn dead body Europese boetes gaat betalen, is luid en duidelijk gehoord.

De Berliner Zeitung drukte onlangs een argwanend vraaggesprek af met Kamerlid Ronald van Raak, gepresenteerd als partij-ideoloog van de SP. De Berliner Zeitung was ooit spreekbuis van de Sozialistische Einheitspartei Deutschlands (SED), de communistische partij van de DDR, en de interviewer laat merken dat hij zijn pappenheimers kent. Als Van Raak uitlegt dat de SP werknemers uit de oostelijke lidstaten alleen wil toelaten als zij al een baan hebben, zegt de interviewer: „Met permissie, maar dat klinkt een beetje hetzelfde als Geert Wilders.” Waarop Van Raak zegt: „Wilders is rechts, wij zijn links.” Dat vindt de krant echter wat einfach, simplistisch.

De SP stuit ook de Frankfurter Allgemeine Zeitung tegen de borst. De krant signaleerde in mei al dat (bondskanselier) „Merkel in Europa na de val van de Nederlandse regering nauwelijks nog bondgenoten heeft”. Hoofdschuddend schrijft de krant nu dat het uitloopt op polarisatie tussen VVD en SP.