Beschavingsoffensief

Het heeft er ingehakt, die leugenkritiek van vorige week. De nieuwe politieke week is begonnen als een zuiveringsritueel. Zelfs The Economist merkte het op.
Alleen Geert Wilders doet niet mee. De taboekraker extraordinaire. Op Radio 1 noemde hij Roemer ‘een watje’ op immigratiegebied – daar waren de Marokkaantjes weer even! Bij RTL4 op de late avond mocht hij nog een half uurtje doorrazen. Iedere drie woorden die hij kan veroveren op een vragensteller pakt hij. Kennelijk rekent de kiezer per seconde af.

Op Nederland 1 waren Rutte en Roemer elkaars poeslieve opponenten. Zij lachten wat af. De achterstandscatechismus lag de SP-leider weer goed op de tong. Verontwaardiging is zijn toonsoort. De premier zat er bij en veegde weer wat Olympische medailles de VVD-prijzenkast in. Wie zou dat voor hem hebben bedacht: de Paralympics als liberale stemmentrekker.

In Amerika heet het ‘the character issue’ – wie bent u echt en wat zijn uw politieke drijfveren. Knevel van het tv-pastoraat drong flink aan bij beide heren. Emile Roemer doet het voor de mensen die slecht af zijn. Mark Rutte wil het land bevrijden van overheidslast – hij blijft weg van zichzelf, wist Knevel. Rutte lijkt deze campagne inderdaad met een wat losse bovenleiding te rijden.

Dat belet de VVD niet constant de sterkste in de peilingen te blijven, met Diederik Samsom als oploevende uitdager. Zelfs Mariëlle Tweebeeke, de anders sterke ondervraagster van Nieuwsuur, kon het gisteren niet laten Jolande Sap te ondervragen over de drie zetels die zij in de laatste peiling overhoudt, met een vasthoudendheid een betere zaak waardig. Alsof het om hard nieuws ging.

In het kader van het beschavingsoffensief onthouden de meeste ondervraagde fractieleiders zich steeds meer van formatiespeculaties. Op 13 september tellen vooral getalsmatige verhoudingen. De rest is nu tactisch bellenblazen. Niet naar vragen lost veel op.