Katten, die komen naar je toe

Kandidaat-Kamerleden spreken over hun droombaan.

beeld Merlijn Doomernik

Met dank aan De Dierendokter in Den Haag

‘Als ik de was in de machine stop, staan ze achter me. Als ik daarna ga grasmaaien, zijn ze er weer. Heel gezellig hoor, mijn Agaath en Cato. Eigenlijk lopen ze de hele dag om me heen te spelen.

Katten zijn fijne huisdieren. Als ik me niet lekker voel, kruipen ze bij me in bed. Als ik meer thuis zou zijn, zou ik dieren willen hebben waarvoor je thuis moet zijn.

Zo ben ik ook opgegroeid, met honden, katten, pony’s en paarden. Met dierenliefde. Ik wilde altijd dierenarts worden, al had ik dat even ingeruild voor paardrij-instructrice. Daar heb ik ook een vooropleiding voor gevolgd, maar de manegehouder zei: ‘Jij kunt goed leren, misschien moet je het paardrijden als hobby houden.’

Later dacht ik: studeren is vast ontzéttend moeilijk, ik weet niet of ik dat kan. Dus koos ik maar voor politicologie. Maar het bleek mee te vallen en na een jaar probeerde ik in te loten voor diergeneeskunde.

Mislukt. Toen bleef het politicologie. Ik denk nog weleens: wat was m’n leven dan anders geweest.

Dierenarts lijkt me nog steeds prachtig. Een vrij beroep. Fysiek zwaar, dat wel, en als je groot vee doet, ga je veel op pad. Maar katten niet hè, die komen naar je toe.”