Facebooken in Iran, even dan

Iran staat niet alleen, is de boodschap tijdens een grote top in het land. Om die blijde boodschap te verspreiden, zijn de internetfilters – heel even – opgeheven.

Correspondent Iran

TEHERAN. Emirs, presidenten en andere hoogwaardigheidsbekleders maken hun opwachting in Iran. De islamitische republiek, die onder druk van het Westen steeds meer geïsoleerd is geraakt, organiseert haar grootste internationale conferentie in dertig jaar. Maar de straten van de hoofdstad zijn verlaten, want de bevolking is met vakantie gestuurd.

Langs de Martelaar Chamran-snelweg staan vrolijk gekleurde bloembakken en in uniform gestoken militairen ter verwelkoming van de circa zevenduizend buitenlandse gasten die deze week in Teheran de driejaarlijkse bijeenkomst van de beweging van niet-gebonden landen houden.

Voor Iran is de top een uitgelezen gelegenheid de 120 landen die lid zijn van de beweging te laten zien dat het niet geïsoleerd is. Integendeel, zo zeggen Iraanse leiders, juist aartsvijanden Amerika en Israël staan alleen. „Wij worden gesteund door 120 landen”, zei de Iraanse onderminister Mehdi Ahkoundzadeh dinsdag tevreden op een persconferentie. „Dat is de meerderheid van de wereld.”

Vandaag zal opperste leider ayatollah Ali Khamenei de wereldleiders toespreken tijdens het hoogtepunt van de bijeenkomst. Onder de verwachte toehoorders zijn Ban Ki-moon, secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Mohammad Morsi, de nieuwe Moslimbroeder-president van Egypte en de premier van India, Manmohan Singh.

De Iraniërs, die de komende drie jaar voorzitter van de beweging zijn, grijpen de gelegenheid aan om hun visie op de wereld te geven. Is het land een terreurstaat, zoals Israël zegt? Nee, legt minister van Buitenlandse Zaken Ali Akbar Salehi uit: juist Iran is het grootste slachtoffer ter wereld van terrorisme.

Ter illustratie staan buiten de conferentiehal de restanten van drie auto’s, op voetstukken geplaatst. Verwrongen na aanslagen waarbij drie Iraanse atoomwetenschappers omkwamen. De staatstelevisie staat met draaiende camera’s voor de wrakken om elke passant te laten zeggen dat terrorisme afschuwelijk is.

Tussen de persconferenties en debatsessies door komen de familieleden van ‘martelaren’ hun verhaal doen, vaak met portretten van hun dode vaders, broers en zonen in de hand. Slachtoffers van onder meer het neerschieten van een Iraans burgervliegtuig door een Amerikaans schip in 1988. „Terrorisme moet de wereld uit”, zegt minister Salehi in zijn openingstoespraak. Hij zegt ook dat Israël die grootste veroorzaker van terrorisme is.

De stad hangt vol met leuzen uit de grondbeginselen van de beweging van niet-gebonden landen, die overeenkomsten hebben met de idealen van de Islamitische republiek. „Op weg naar een wereld, geleid door de wereld”, is een slogan die vooral lijkt te zijn gericht aan de Amerikanen.

Ondertussen is er alles aan gedaan de hoofdstad er zo mooi mogelijk uit te laten zien, een leger straatvegers heeft alle rommel bij elkaar gebezemd. Bovendien regende het vlak voor het begin van de top voor het eerst in maanden, waardoor ook de laatste restjes stof zijn verdwenen.

Om te voorkomen dat de emir van Qatar vandaag in de file staat, heeft de regering alle 12 miljoen inwoners van Teheran vijf dagen vrijgegeven, plus dertig liter gesubsidieerde benzine in de hoop dat het volk massaal naar de vakantiegebieden rond de Kaspische Zee afreist. „Het verkeer zit compleet vast”, zegt Behzad, een werkloze huisvader per telefoon vanuit de auto. „Iedereen verlaat de stad.”

Ondertussen houdt de staatstelevisie het land opgewonden op de hoogte met ‘breaking news’ als ‘Iran stelt complete nucleaire ontwapening voor 2025 voor’.

Om ervoor te zorgen dat bezoekers deze blijde boodschap ook kunnen verspreiden, zijn de filters die normaal de toegang tot websites als Facebook en Twitter blokkeren, in de conferentiehal opgeheven. „Dit is historisch”, zegt een Iraanse tv-presentator tijdens een interview vanuit de hal, waar op de achtergrond delegatieleden uit Maleisië en Fiji tevreden fruit en koekjes eten. „Deze bijeenkomst is een keerpunt in de geschiedenis van de wereld. Wie kan nu nog zeggen dat Iran alleen staat?”