Bloc Party niet veranderd

Bloc Party: Four

pop ***

Bloc Party is altijd een ondoorgrondelijk kwartet geweest. In 2005 debuteerde de groep met The Cure-achtige new wave. Zanger Kele Okereke heeft een getergde stem die soms krijsend uitschiet als een kat met zijn staart tussen de deur. Het ontvlambare karakter komt ook in de muzikale elementen terug. Zo hebben de meeste nummers een gejaagd tempo, en het groepsgeluid is licht, door de efemere drumstijl van Matt Tong.

Na het succes van debuut-cd Silent Alarm werden de daaropvolgende twee cd’s in thuisland Engeland wisselend ontvangen en uiteindelijk hield de groep een pauze van vier jaar. Daarna verscheen het nieuwe Four, en er blijkt niet veel veranderd. In de snelle nummers zijn de gitaarriffs nog altijd hoekig en prominent, afgezien van de fluwelige gitaarnoten in Day Four. De uptempo liedjes zijn geslaagd maar de langzame nummers van Four zijn het mooist. Hier wordt de geluidsmuur onderbroken en klinkt oprechte tederheid, in bijvoorbeeld Truth en Real Talk. Daarbij vergeleken is de maniakale uitbarsting in het punky We’re Not Good People een beetje geforceerd, alsof de groep de oude fans niet wil teleurstellen.