Spannend? Hoezo?

Waarschuwing. Als het spannend wordt in de aanloop naar verkiezingen, is er sprake van een denkbeeldige ontwikkeling. Er ís geen race. Op 12 september mag worden gestemd voor de Tweede Kamer. Dat is alles.

Samsom loopt uit na debat, Roemer valt terug, Rutte ruim op kop. Het is allemaal onzin. Berichten over demarrages in de peilingen zijn een metafoor voor het kijken naar een hengel in de vaart. Media hebben behoefte aan nieuws, politici liften graag mee omhoog.

Op 13 september kan de toestand chaotisch zijn. Degenen die na de Catshuisbreuk haastig om verkiezingen riepen, hebben dan misschien een beetje spijt. Er was een kiezersuitslag uit 2010. Daar waren dezelfde andere coalities mee mogelijk die dit najaar ook aan bod komen.

Het gepraat over een SP-VVD-coalitie – als het aan Geert Wilders ligt kan de PVV er ook nog wel bij – maakt een lachertje van de politieke standpunten van die partijen. Als de extremen samen kunnen regeren, dan stelt hun mening weinig voor.

Het CPB tevreden: iedereen kon winkelen in zijn doorrekening van de programma’s. Geen land waar zo gewetensvol alle ingeleverde beweringen worden becijferd. De PVV liet de kosten van een Europa-exit er gewoon buiten. De SGP het percentage zwangere verkrachten ook.

Hoeveel kiezers gaan straks met Keuzes in Kaart 2013-2017 in de hand stemmen? Het gaat natuurlijk toch om het grote gevoel. Een mengsel van ‘leuke man/slimme vrouw’ en ‘wie houdt het hoofd koel als de boel uit de hand loopt?’ Rustig-blijven (Samsom, Pechtold) is het nieuwe macho.

Als morgen bij het lijsttrekkersdebat bij Knevel & Van den Brink Emile Roemer weer twee kwinken slaat en er uitgeruster uitziet, heeft hij dan de opmars van Samsom gestuit? Is hij dan een drie zetels betere premier? In de sollicitatieprocedure zou meer moeten zitten dan een seriële tv-test.

Marc Chavannes, politiek columnist van NRC, schrijft tot de verkiezingen een wisselcolumn met Rosanne Hertzberger.