Aldus

Ondanks dat ik in hetzelfde huis woon, is het huis niet hetzelfde. Alles wat ‘papa’ was is weg. De muren zijn geschilderd, de inrichting is veranderd en er hangen alleen foto’s van ons met mama. De tuin is verwaarloosd (papa deed altijd het tuinieren) maar ook kleine dingen zijn anders: nieuw bestek, nieuwe borden en nieuwe handdoeken. Ons vorige leven is volledig gewist.

Maar af en toe vind ik nog stukjes van ons vorige leven. Ons leven als familie. Zo kom ik bij mijn vader nog regelmatig een oude handdoek tegen, of de borden waar we eerst samen van aten. En ondanks dat mijn moeder geprobeerd heeft alles te wissen, word ik standaard door één ding aan mijn vader herinnerd. Als een stille getuige staat dezelfde keukentafel nog steeds in het midden van de keuken, met dezelfde vijf stoelen. Als mijn moeder me vraagt of ik de tafel dek, is het nog steeds dezelfde plek die leeggelaten wordt. We zijn nooit anders gaan zitten.

Marleen (19)