Republikeinen moeten aandacht delen met storm Isaac

De tropische storm Isaac is voorbijgegaan aan Tampa, waar de Republikeinse conventie vandaag begint. Maar nu kijkt Amerika met één oog naar New Orleans.

Alle tijd van de wereld hebben ze, de conventiegangers die in hun vrijetijdskleding rondhangen in de lobby van hun hotel, net buiten Tampa. Nu er een dag lang geen conventie is, valt meteen de reden van hun bezoek weg. Ze zagen uit naar de vier dagen waarop ze konden opgaan in een groter geheel. Nu op maandag alles vanwege de storm is afgelast, zijn ze op zichzelf, geïrriteerd en verveeld.

Door de stad lopen op de verplichte vrije dag gaat niet. Het regent te hard, al is de tropische storm Isaac aan Tampa voorbijgegaan. De stad is veranderd in een vesting, met afgezette straten en militaire politie op iedere straathoek. Georganiseerde excursies en uitjes zijn grotendeels afgelast. Dit is een dag om tv te kijken.

Wat ze zien, zal ook niet erg vrolijk stemmen. De dreigende landing van Isaac aan de kust bij New Orleans heeft tot een uittocht van de Amerikaanse pers geleid, de halve ploeg van CNN is al verdwenen. De rest van de week zal Isaac lelijk inbreken in de conventie, die vrijwel volledig op het televisie-effect is gericht. Vier dagen reclamezendtijd voor een groot publiek, wat Mitt Romney nodig had, zit er niet in.

Andere verhalen vullen de leegte voor de achtergebleven journalisten die zich verzamelen in de immense conventiehal. Uitgerekend nu maken de Democraten bekend dat Charlie Christ, een populaire Republikeinse oud-gouverneur van Florida, is overgelopen naar Obama. Hij zal een toespraak houden tijdens de Democratische conventie, volgende week. Een pesterijtje zoals ze er vaker zijn, maar deze keer valt het nieuws precies in het vacuüm van een afgelast evenement.

Hier en daar gaan interviews en achtergrondgesprekken met Republikeinse prominenten wel door. Het zijn vaak gespecialiseerde sessies, maar omdat de pers toch niets beters te doen heeft, trekken ze opeens veel bekijks. Zo kan het gebeuren dat een schim uit het verleden weer in het middelpunt van de belangstelling stond: Karl Rove, strateeg onder de moedwillig vergeten oud-president George W. Bush.

Rove, als altijd vlijmscherp gebekt, vereffent in een gesprek met website Politico wat rekeningen met journalisten en Democraten, maar is ook impliciet kritisch over Romney. Hij begrijpt niet, zegt hij, waarom Romney niet gewoon toegeeft aan de druk zijn belastingaangiftes te laten zien. Dan kan hij tonen dat hij altijd een eerlijke ondernemer is geweest.

Rove is verder aardig over Romney, maar dit zijn niet de onderwerpen die de organisatie in een conventieweek wil hebben. Alles gaat om het bekender maken van de menselijke kant van de presidentskandidaat. Om die reden krijgt Romneys vrouw Ann vandaag een prominente spreekplek, tussen de politieke hotshots. Toen al voor Isaac duidelijk werd dat de nieuwszenders haar toespraak niet live zouden uitzenden, werd ze in het prime time-schema van dinsdag geperst. De boodschap moet en zal overkomen.

Ook Romneys vijf zoons moeten de warme kant van Mitt Romney belichten. De mediaschuwe zoons, sommigen uiterlijk bijna exacte kopieën van hun vader, vertellen aan CNN-presentator Piers Morgan dat hun vader soms huilt, wel eens emotioneel wordt van mooie muziek, en, volgens zoon Tagg, „ontzettend leuk is om mee te praten en te discussiëren”.

Vandaag moet Ann Romney dat thema voortzetten. De conventiegangers weten wat ze moeten doen: de laatste twijfels over hun kandidaat wegklappen. Ze doen het graag, daar zijn ze voor gekomen.

Guus Valk