Brieven

Ewald Engelen vindt in zijn stuk over Roemer (Opinie, 21 augustus) dat het terugdringen van het overheidstekort even geen goed idee is, omdat het de economie zou schaden.

Waarom de stimulering die sinds 2008 heeft plaatsgevonden geen aantoonbaar effect heeft gehad, krijgen we niet te horen. Volgens hem is de crisis er geen van de overheidsfinanciën, maar even later geeft hij wel toe dat de staatsschuld in korte tijd is geëxplodeerd tot 80 procent. Het is dus een crisis van de overheidsbegroting geworden – mede door de stimulering die zo bepleit wordt door Engelen. Maar die 3-procentregel mogen we wat hem betreft aan onze laars lappen. De ironie wil dat Engelen de vastgoedzeepbel als een van de oorzaken van de crisis noemt en Roemer de bouw, die jarenlang de zakken heeft gespekt met diezelfde zeepbel, nu wil stimuleren.

Volgens Engelen is ook de gehanteerde saneringspolitiek niet democratisch gelegitimeerd. Ik zou zeggen dat het omgekeerde aan de orde is. De 3-procentregel en een beperkt mandaat van de ECB zijn democratisch gelegitimeerd, maar ongedekte cheques uitschrijven en de ECB onbeperkt obligaties laten opdweilen, zijn dat niet. Roemer heeft zichzelf inmiddels ongeloofwaardig gemaakt door zijn stoere ‘over my dead body’-praatjes die geannuleerd moesten worden, maar vooral door de Europese mantel waarin hij zich tooit te laten betalen door de ECB. Feestjes op kosten van anderen, radicaal links heeft meer gemeen met bankiers dan ze lief is.

Peter de Bode

Rotterdam

D66 maakt ons helemaal niet verplicht tot donor

Volgens Dienke Cazemier (Brieven, 21 augustus) wil D66 het afstaan van organen verplicht stellen. Wat D66 wil, is iedereen automatisch donor maken met uitzondering van diegenen die zich als niet-donor laten registreren, net zoals ik nu als wel-donor geregistreerd sta. Men blijft dus volledig vrij om wel of geen donor te zijn!

Loes Sonnenberg

Bussum

Prijsdaling huizen is ernst

Het CBS zegt: „Huiseigenaren die willen verhuizen moeten nog steeds wennen aan het idee dat hun eigen huis net zoveel in waarde is gedaald als het huis dat ze willen kopen” (NRC Handelsblad, 21 augustus). Alsof het enkel een door emotie ingegeven probleem betreft? De meeste huiseigenaren zitten met een hypotheek die meer waard is dan hun huis. Bij verkoop zal er dus een restschuld zijn, waarvan de bank verlangt dat deze direct wordt aangevuld tot het niveau van de oorspronkelijke lening. Dezelfde bank die jarenlang ruimhartig tophypotheken verleende, past nu zonder redelijke overgangsfase een rigide financieringseis toe. Voor al die huiseigenaren rest dus niets anders dan betere tijden af te wachten. Banken moeten een short sale accepteren: verkoop het huis voor het hoogst mogelijke en zij nemen het verlies. Dan komt de markt weer in beweging.

Frederik van Zeggeren

Baambrugge