Wielersport verliest opnieuw

De wielersport heeft zich tot nu toe bestand getoond tegen allerlei doping- en andere schandalen. Maar de zaak tegen zevenvoudig Tour-winnaar Lance Armstrong – als hij nog zo kan worden aangeduid – is er een zonder weerga. Het Amerikaanse antidopingagentschapUSADA heeft bepaald dat hem alle overwinningen die hij sinds 1 augustus 1998 had behaald, moeten worden afgenomen.

Ook is Armstrong een levenslange schorsing opgelegd, wat de Amerikaan niet verhinderde zaterdag deel te nemen aan een mountainbikewedstrijd in de bergen van Aspen. Dat is maar een van de wonderlijke kanten aan deze zaak. Hoewel formeel correct, is het bijvoorbeeld ook merkwaardig dat USADA optreedt als onderzoeker, aanklager én rechter. De beschuldigingen aan het adres van Armstrong zijn buitengewoon ernstig, maar het publiek wordt inzage in het bewijsmateriaal onthouden. Dat verandert wellicht als wielerunie UCI besluit bij het internationaal sporttribunaal CAS in hoger beroep te gaan.

Het is ook aan Armstrong zelf te wijten dat er nog mist om deze affaire hangt. Hij had tot afgelopen donderdag de tijd om zich te verweren tegen de beschuldigingen. In een hoorzitting, ten overstaan van een onafhankelijke arbitragecommissie, had hij de bewijzen kunnen aanvechten. Door daarvan af te zien versterkt de Amerikaan het vermoeden van schuld.

USADA baseert zich vooral op de verklaringen van ten minste twaalf getuigen – wie dat zijn is niet officieel bekendgemaakt – die zeggen uit eigen waarneming te weten van Armstrongs dopingactiviteiten of doordat hij er met hen over heeft gesproken. Het gaat dan niet alleen om eigen gebruik van epo en andere middelen, maar ook om het bezit en vervoer ervan en pogingen om anderen tot dopinggebruik aan te zetten.

Juist gelet op de ernst van deze zaak heeft USADA besloten niet de standaardsanctie toe te passen (twee jaar), maar om Armstrong levenslang te schorsen en zijn overwinningen met terugwerkende kracht in te trekken. Als deze straf gehandhaafd blijft, is de laatste jaren negenmaal een winnaar in de Tour de France gehuldigd die daar geen recht op had. Ook Alberto Contador (2010) en Floyd Landis (2006) raakten immers wegens doping hun Tour-zege kwijt.

Des te meer reden om van de autoriteiten te verlangen dat zij hun bewijzen openbaren. Armstrong is hier de grote verliezer, maar ook de wielersport in het algemeen en de Tour de France in het bijzonder.