Platinamijn heeft veel geld nodig

Lonmin moet de zaken groots aanpakken, anders is het concern ten dode opgeschreven. De in grootte derde platinaproducent ter wereld zat zowel financieel als operationeel al in behoorlijk zwaar weer, voordat het dodelijke geweld bij de mijn in Zuid-Afrika twee weken geleden 44 doden opleverde en de productie deed vastlopen.

Nu het concern wellicht schuldenconvenanten moet verbreken, dringt de tijd voor Lonmin om het initiatief terug te winnen. Een grote claimemissie zou riskant zijn, maar zonder nieuwe fondsen ziet de toekomst van het mijnbedrijf er somber uit.

President-commissaris Roger Phillimore heeft terecht prioriteit gegeven aan de menselijke tragedie en aan het weer aan het werk krijgen van de mijnwerkers. Maar de bekendmaking van Lonmin dat het concern misschien wel volgende maand al schuldenconvenanten zal moeten schenden, betekent dat de financiële werkelijkheid niet uit de weg kan worden gegaan.

Lonmin zou in de verleiding kunnen komen zijn banken om hulp te vragen, maar Phillimore moet misschien nog verder gaan. De overbelaste balans en de hoge productiekosten van Lonmin hadden het bedrijf al vóór de tragedie van twee weken geleden gedwongen zijn kapitaaluitgaven tot het absolute minimum terug te brengen.

Daardoor belandde het plan om de productiekosten te verlagen, door het opvoeren van de investeringen in de meest veelbelovende mijnschachten, in de koelkast. Zonder grote kapitaalinjectie zal Lonmin wellicht niet in staat zijn zichzelf een duurzame basis te verschaffen, vooral niet nu het concern worstelt met de verliezen door het stilleggen van de productie. Waarschijnlijk moet het de mijnwerkers uiteindelijk ook meer betalen.

Het gerucht gaat dat Lonmin misschien wel 1 miljard dollar (800 miljoen euro) nodig heeft, terwijl zijn totale marktwaarde op dit moment bijna 2 miljard dollar bedroeg.

Lonmin krijgt misschien wel nooit meer een betere kans om zich op speciale omstandigheden te beroepen. De potentiële langetermijnvraag naar platina – gebaseerd op het belang van met platina gebouwde katalysatoren – is groot. En Lonmin heeft toegang tot rijke reserves. Gezien het waarschijnlijke alternatief – een afgang richting vergetelheid – zou een ambitieus herinvesteringsplan wel eens één van de weinige opties voor Lonmin kunnen zijn.

Kevin Allison

Vertaling: Menno Grootveld