Brieven

Die langstudeerboete is eigenlijk subsidiekorting

Studenten zijn massaal vervroegd begonnen met het schrijven van hun scriptie om de ‘langstudeerboete’ te voorkomen. Probleem: de maatregel betreft geen boete, maar een korting op de subsidie die studenten ontvangen. De kosten van een studie zijn namelijk veel hoger dan het collegegeld. De weerstand waar het kabinet nu mee wordt geconfronteerd kan voor een belangrijk deel worden weggenomen door de maatregel ‘subsidiekorting’ te noemen.

Studenten behouden zo de financiële prikkel om snel af te studeren en krijgen tegelijkertijd beter in het vizier dat studeren verantwoordelijkheden met zich meebrengt en niet alleen maar een recht is. Omdat de samenleving gebaat is bij mensen die zichzelf zowel diep als breed ontwikkelen, dient de subsidiekorting voor studenten die meerdere studies doen een jaar langer te duren. Op deze manier ontstaat er een ideale mix van individuele verantwoordelijkheid en maatschappelijk nut.

Assistent-professor wijsbegeerte, Universiteit Groningen

Zelfreinigend vermogen essentieel voor VUmc

Het VUmc heeft een van de twee klokkenluiders op de afdeling longchirurgie op non-actief gesteld. De betrokken longarts had een melding gemaakt van een intern conflict op de afdeling waardoor de veiligheid van patiënten in gevaar was gekomen. De Inspectie gaf de arts daarin gelijk.

Het is onbegrijpelijk dat het ziekenhuis overgaat tot deze stap. Een medewerker die een misstand meldt, zou op handen gedragen moeten worden. Het zelfreinigend vermogen van een organisatie is kwetsbaar en moet water en zonlicht krijgen; in elk geval niet de grond uit getrokken worden.

Dat er dingen fout gaan, is niet erg. Het is ook niet te voorkomen. Veel erger is het wanneer de organisatiecultuur gebiedt de andere kant op te kijken. Om van fouten te leren, heeft de gezondheidszorg een indrukwekkend meldingssysteem ontwikkeld. Maar zo’n systeem werkt net als een brandmelder: leuk om te hebben, maar je moet niet de batterijen weghalen.

Arnhem

Opvang is niet verplicht

In reactie op het plan van twee PVV-Kamerleden om asielzoekers op te vangen in andere landen stelt Amnesty International dat dit in strijd zou zijn met internationale verdragen die Nederland heeft ondertekend, zoals het vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties, waarin staat dat elk land verplicht is asielzoekers op te vangen (NRC Handelsblad, 22 augustus).

Dit is niet juist. Het verdrag van 1951 verbiedt het terugsturen van vluchtelingen naar land van herkomst en naar andere landen waar ze mogelijk blootstaan aan vervolging. Een land dat heeft ondertekend mag dus asielzoekers naar een derde land sturen, mits hun rechten daar veilig zijn. Het opvangen van asielzoekers in een derde land kan uiteraard alleen met toestemming van het land in kwestie, maar het verdrag verbiedt deze handelwijze in ieder geval niet.

Purmerend