Rechts: vast minder beschermen

Rechtse partijen zien ook een tweedeling op de arbeidsmarkt. Zij kiezen daarvoor echter een andere oplossing dan links. Flexwerkers moeten niet meer beschermd worden, maar werknemers met vaste contracten juist minder. Oudere werknemers met lange dienstverbanden zitten nu in een gouden kooi, volgens rechts. Ze worden gestraft als ze van baan verwisselen, want dan raken ze hun ontslagbescherming kwijt. Dit maakt oudere werknemers kwetsbaar. De kans bestaat dat ze te lang blijven hangen in een baan en in een sector waar nauwelijks toekomst voor hen is. Zo wordt de flexibiliteit van de arbeidsmarkt geheel neergelegd bij flexwerkers.

Daarom moet de ontslagvergoeding omlaag, en minder sterk oplopen met de lengte van het dienstverband. Rechtse partijen kiezen ervoor de ontslagvergoeding te maximeren op bijvoorbeeld een halfjaarsalaris. Nu kan een vergoeding makkelijk een paar jaarsalarissen bedragen. Ook andere privileges van oudere werknemers stelt rechts ter discussie. Demotie moet bijvoorbeeld makkelijker worden, en het loon zou minder snel moeten oplopen met leeftijd. Rechtse partijen willen de positie van oudere werknemers verbeteren met behulp van belastingvoordelen.

Verder willen rechtse partijen de arbeidsmarkt beter laten functioneren door werken meer te laten lonen en de sociale zekerheid te versoberen. Dat vergroot het arbeidsaanbod, zo verwachten zij, en dat is goed voor de economische groei. De inkomstenbelasting moet daarom omlaag, zowel voor mensen met hoge als lage inkomens.

Ook moet de WW-uitkering korter worden. Die is nu maximaal 38 maanden, afhankelijk van het aantal gewerkte jaren. Dat zou bijvoorbeeld maximaal een jaar moeten zijn. Ter compensatie gaat de WW-uitkering zelf omhoog.

Ook de bijstand moet strenger, en voor Oost-Europese arbeidsmigranten niet toegankelijk. De regelingen voor arbeidsgehandicapten (sociale werkplaats en de Wajong) worden versoberd.