Brief over de rubbertegelgeneratie

Wij zitten niet alleen maar voor de tv te stinken

Wij vonden dat de Lux van dit weekend een verontrustende titel had: ‘50 buitendingen die je gedaan moet hebben voor je twaalfde’.

Behorend tot de „rubbertegelgeneratie” sloegen wij de krant open, met trillende vingers. Welke prachtige jeugdherinneringen waren wij allemaal misgelopen, die de volwassenen wel hadden? In hoeverre hadden wij onze jeugd verpest door „als prinsjes” voor de tv of achter de computer „te zitten stinken”?

Echter: hoe verder we het artikel lazen, hoe vrolijker we werden.

We bleken namelijk alles op de lijst (op misschien één of twee dingen na) al een keer gedaan te hebben. Vlotvaren, sneeuwpret, boompje klimmen: check, check, check.

Sterker nog, we misten een heleboel dingen aan de lijst. Waar was ‘met een luchtbuks op lege blikjes schieten’? Ik noem maar een voorbeeld.

Ook werden we erg vrolijk van het weer dat het vroeger altijd was: „Vroeger scheen de zon altijd, en als het regende, goot het goed.” Grappig, dat weer is het nu nog steeds, alleen noemen we dat nu ‘klimaatverandering’. Weer wat nieuws.

Ik herinner me nog dat ik in de winter sneeuwballen tegen het raam aangooide, en dat mijn moeder dan ‘woedend’ met de deegroller naar buiten kwam. Hebben we het hier over de pastelkleurige jaren zestig? Welnee, gewoon over 2005. We hebben (ongetwijfeld met heel wat andere kinderen van de bleekneuzige „binnenzitgeneratie”) een prima jeugd gehad, en hij is nog helemaal niet voorbij! Heerlijk.

Toch moeten we toegeven: we zitten allebei op scouting en groeien op in een dorp met het Brabantse platteland naast de deur. Dan vink je de lijst toch wat sneller af. Natuurlijk moeten kinderen naar buiten gestuurd worden als ze te lang achter de computer zitten, en natuurlijk moeten ze kennismaken met de natuur. Maar er zijn nog altijd verdacht veel kinderen die vissen, of gewoon in de natuur spelen.

Dus om nou te zeggen dat dat iets is uit een „weggezonken erfgoed”?

Kom, kom. Zó makkelijk komt u er niet vanaf, mensen.

Tomas (16 jaar) en Lukas (13 jaar) van den Heuvel

Made