Sybrand van Haersma Buma 'Mijn droom: net zo scheppend bezig zijn als een architect'

Kinderen willen later politieman of juffrouw worden, zelden Kamerlid. Wat was de droombaan van deze politici?

Tekst Freek Staps

Foto’s Merlijn Doomernik

Wilde ooit worden: architectIs geworden: CDA-lijsttrekker

„Ik speelde ongelooflijk veel met blokken, en vroeger was het een droom: net zo scheppend bezig zijn als een architect. Kunst maken waar je doorheen kunt lopen. Maar wiskunde kan ik niet, dus bouwkunde zat er niet in. Technisch en artistiek ben ik gewoon niet voldoende onderlegd. Het werd rechten.

Nu ik je dit vertel, rij ik in Den Haag langs de Nirwana-flat van Jan Duiker, uit 1929. Ik vind het echt fantastisch, de Nieuwe Zakelijkheid. In een tijd van crisis was er radicale vernieuwing. Het is fascinerend: Nederland kende toen grote problemen, maar de bouwkunst was zijn tijd vijftig jaar vooruit. Heel open, heel licht. Sindsdien is er hier niet meer zo vooruitstrevend gebouwd. Nu willen mensen meer huiselijkheid voelen.

Mijn favoriete gebouw is Sanatorium Zonnestraal in Hilversum, ook van Duiker. Ben er een keer geweest, zo licht en ruimtelijk terwijl Nederland in die tijd nog onder één schemerlampje aan de eettafel zat. In Den Haag wordt nu flink gebouwd, veel overheidsgebouwen. Maar die nieuwe kantoortorens boeien me lang niet allemaal. Ze zijn vooral hoog.

Het lijkt me buitengewoon moeilijk als architect je hoofd boven water te houden. En bij de sfeer van een architectenkantoor heb ik geen beeld. Maar m’n huis een beetje op orde krijgen, kan ik wel. Schilderen. Of hele kleine dingen repareren. Een schuurtje bouwen, dat kan ik alleen niet. Als ik er al tijd voor had.”